Apr 18, 2015

Telephonomania


In nostre dies le majoritate del usatores del telephonos cellular ha un si appellate smartphone, un telephono intelligente. Con illo on pote, ultra telephonar e inviar SMSes, facer le majoritate del cosas que on face al computator: navigar le internet, ascoltar musica, jocar etc. Il anque es facile a prender photos e registrar films. On mesmo pote pagar su facturas e pagar con illo in certe botecas.
Del internet on pote discargar, gratuitemente o contra un summa minor, si appellate apps, applicationes, isto vole dicer simple programmas con functiones specialisate.

Ultra apps con jocos e altere formas de intertenimento il ha GPS, le systema satellitic de positionamento global, que da le possibilitate de saper exactemente ubi on se trova al mundo e facilemente trovar le correcte adresse, pro exemplo quando on vade alicubi con su auto. 
Si on vole apprender alique il ha apps pro studiar e si on es molestate de mosquitos il ha un app que face le altoparlator del smartphone emitter ultrasonos que repulsa le parve sanguisugas.
Apps pro Facebook, Twitter, Instagram e Kik e alteres da le possibilitate a sempre poter informar le ambiente de su activitates e apprender lo que face omne le amicos, e commentar lo.

Il es facile a realisar que un tal apparato pote esser difficile a poner al latere. Ci il ha alique pro cata uno e illo pote esser usate in multe situationes quotidian. Quando on attende al autobus, in le cauda del supermercato, mesmo in le sala de cinema, le smartphone se revela. Gente lo aspecta quando illos vade al trottoir o mesmo quando illos conduce le auto. Parentes preme al schermettos con oculos fixate e a pena remarca que lor parve infantes essaya communicar se con illos. Sovente homines plange se del facto que lor consortes dedica plus de tempore a su telephonos que a su amante.

Quando le parlamento svedese esseva inaugurate post le vacantia estive in 2013 le photographo del jornal Dagens Nyheter capturava con su camera como un grande numero del consilieros usava su smartphones durante le orationes inaugural.

Sin facer alicun examinationes scientific on pote constatar que un notabile parte del population es dependente del smartphones. Illos se ha accostumate a sempre esser "a linea", actualisate del ultime eventos, in contacto con su amicos del internet, con accesso a (quasi) tote le cognoscentia del mundo e immediate stimulation e intertenimento.
Cata secunda debe esser plenate con activitate. Non plus existe tempore pro relaxation o reflexion, e mesmo in un grado minor pro presentia libere de pensatas in le nunc, ubi le mente pote regenerar, purificar se e crear spatio pro pensatas plus profunde. Le vita sempre accelera usque al momento quando le imagines vacilla ante le oculos como un videoclip hysteric.

Le smartphone es un instrumento potente e versatile, que in le futuro proxime sera indispensabile in le execution del cargas quotidian. Le defia pro nos es: apprender nos a usar lo rationalmente e con moderation, assi que nos non oblidara le multe opportunitates que le mundo real offere a cultivar nos e trovar stimulation in un maniera multo plus variate que trans un schermo que mesura tres uncias.   

(Chronica publicate in Panorama in interlingua, No. 3/2014, maio-junio)

Mar 27, 2015

Un appello a omne homines



Nos ha differente opiniones
habitos e religiones
si nos vole superviver
nos debe apprender

le un le altere tolerar
cessar odiar, in vice amar
non plus le ambiente devastar
e ora, ora lo sanar

L'integre humanitate
es un sol familia
cata nationalitate
cata puero, cata filia

Unite nos viagiara
usque al stellas
yo crede que nos creara
un mundo sin guerras

Nos ha le mesme sanguine
nos ha le mesme origine
in calide, suave Africa
ora nos vive in l'Americas

Nos vive in Australia
Europa e in Asia
Fratres e sorores
in diverse, belle colores 

Isolation

Tu dice que tu besonia nemo
ma io vide le vacuitate in tu oculos
Tu sta immobilemente 
e lassa le alteres passar

Time tu personas qui non existe?
Ha tu pavor ante le homines real 
qui sta circum te?

Tu es un gutta 
in un deserto lontan del mar
Le sal e le sablo 
rende tu vista turbide

Vide tu illes qui passa?
Lor manos extendite?
Io prende tu mano in le mie
e insimul nos va al citate

Vetuste tortuca gigantesc

Nos vacilla sur le dorso 
del tortuca gigantesc
In distantia nos audi 
su respiration anhelante
lentemente illo voga 
al oceano primordial

Nos caressa su vetuste concha
Ibi nos trova cosas inexpectate
pro le quales nos manca parolas
e que nos non sape como usar

Ubi illo nos porta? 
Le viage ancora es longe
In distantia nos vide 
incognite animales marin
Illos nata via

Nos nos addormira et eveliara
e postea de novo addormira
ma le tortuca nunquam dormi

Le pneu del rota del vita

Yo cambiava le pneu al rota del vita
satisfacente le demandas de mi marita
Le pneus era plen de grande foramines
causate d'immunditias lassate de homines

In vesper' yo brossava le dente del tempore
in speculo videva mi vetere corpore
le fluor excessive del dentifricio
damnificava mi gingiva, qual supplicio!

Mar 16, 2015

Le funambulo


Io es un funambulo
balanciante al fun tanto tenue
tendite inter le luna
e le polo boreal
In le mano dextere io ha un parapluvia
e in le sinistre un parasol
Durante le dies io vade avante
reguardante in basso
observante le occurrentias mundan

Io vide joia e suffrentia
amor e odio
guerra e pace
sagessa e stupiditate
ma io es super tote iste cosas
balanciante sur le corda sin cader
ni in obscuritate, ni in lumine

Durante le noctes io me jace sur le fun
e quando io claude mi oculos
io vide le Buddha ante me
con le un oculo aperte
e le altere claudite,
al bucca un calme surriso legier

Ille dice a me:
"Non time le via
Tanto longe que tu memorara le fin
tu non cadera del fun
Ma mesmo si tu caderea
un altere fun attende in fundo
usque a tu apprendera mantener le equilibrio
Toto lo que tu vide passara
Nove cosas prendera lor placia
ma tu natura interior remanera le mesme
nonobstante le multe facies que tu portara
Al fin del fun tu trovara
le ver natura del natura interior"

Audiente tal verbos
io realisa que io specta un speculo
Io me evelia, aperi le oculos, senti que io cade
Ma le terra de facto se retira!
Le celo es de plus in plus proxime
Le stellas susurra a me:
"Ancora tu non te ha eveliate..."

Sublineamentos

Non sublinea 
mi parolas!
Pensa tu que illos 
son importante o incorrecte?
Lassa illos crear
su proprie symmetrias
Realisar le sonios celate
Sape tu vermente
que io de facto scribeva?

Nocturne scriptor

In le plus profunde nocte
le casas son inveloppate
in obscuritate
Tote le fenestras son tenebrose
Le habitantes dormi

Solo detra un vitro
brilla le luce
Detra le cortina
un umbra inquiete se move
Un homine anxie
refusa cessar laborar

Le penna nervosemente
balla a un folio post le altere
Le pirouettes lassa tracias nigre
in le blancor
le quales attendera le scrutinio
de oculos futur

Le figura se leva,
lassa le tabula, exi,
ma le lampa continua radiar

Ma tosto le protagonista reveni
Un curte pausa
e postea de novo al travalio
Distante es le alba

Ave

Ave vola sur mar sin fin
Nusquam terra
Ubi reposar?
Ventos lo porta sempre avante
Le mar remane identic

Ave dispare detra horizonte
Nunquam io lo revidera

Feb 1, 2015

Le futuro



Le futuro es un femina con facie invisibile
Su vestimentos sempre cambia de color
In le mano dextere illa tene spero,
in le mano sinistre illa tene timor

Illa nos attende al via
Quando nos nos ha approximate
illa dice con voce indistincte,
assi como ex grande distantia:
"seque me a in lo celate!"

Su scarpas blanc lassa tracias rubide
Ubi tu nos duce, femina mystic?
Debe nos sequer tu tracias
o pote nos cercar nostre proprie via?
An le viage sera longe?
An'lo nos ducera trans multe belle urbes?
An'lo nos ducera al domo del esseres eternal?

Illa se torna
forsan surridente, forsan plorante,
remove su mantello
e lo pone al terra
Imagines appare a illo
vacillante e cambiante rapidemente
Non es possibile perciper los
Le tempore in su forma condensate
non pote esser decifrate

Quando illa vide nostre reguardos confuse
illa prende le mantello
se torna e continua vader
Nos debe sequer la
Si nos remane hic, morira le tempore
Que nos sempre vade in avante!

Nude illa dansava

Nude illa dansava
Libere, felice
In verde herba 
le pedes colorava
Le capillos le sol 
illuminava
Nemo la videva
Assi illa voleva

Illa dansava 
pro se mesme
e pro nemo plus
Movimentos nasceva 
in profundos del anima
Beltate del corpore
reflecteva le nobile 
aspecto del spirito

Incompatibilitate

Io es un flocco de nive
in le medio del estate
e tu es un radio solar
in le medio del nocte hibernal

Tu es materia
e io antimateria
e quando nos nos incontra
nos deveni nihil

Nostre parolas collide
a medie cammino
e recula retro
al bucca que los creava

Quando io dice 'si'
tu dice 'non'
e quando io dice 'nunquam'
tu dice 'sempre'

Io es un grano de arena
in un vaste oceano
e tu es un gutta de aqua
in un deserto sablose

Alba e crepusculo

Qual es le differentia
inter le alba e le crepusculo?
Tu dice que illos son oppositos
ma in mi oculos illos son intercambiabile

Quando io me addormi io deveni eveliate
e quando io me evelia io entra in le somno
In sonios io es libere
Le crepusculo es mi aurora

Jan 19, 2015

Arbores in nebula


Arbores in nebula
nigre contra gris
gris contra grisastre
Indistincte ben que proxime
Invisibile in distantia

Le nebula cela
le contornos del bosco
Esseres incognite
vade furtivemente inter truncos
An es vespere
o matino?

Le horologio se ha arrestate
ma mi passos
continua echoar in le nebula