Jul 14, 2016

Le gigantic balena




Le gigantic balena
nata lento, maestoso
trans le infinite oceano

In le abysso profunde
illo ascolta distante
echos submarin

Solitari in le precipitio
illo trova su via
con le adjuta del remote
lumine stellar

Lento, decelerate
illo se move trans massas aquose
Nonobstante su magnitude
illo solmente es un tinta indistincte
in le ballante theatro de umbras

Illo audi distante cantos de balenas
le quales ha echoate in le oceano
trans le seculos
Illo audi memorias de su ancestres
e se prepara a responder

Le gigantic balena
comencia cantar
Su prime, profunde
tono sustenite
face le magne corpore vibrar
e crea tremulante colonnas sonor
que terebra le profunditates

Le canto sona sin pausa
Le tonos prolongate
afflue le un in le altere
e fuga via trans ample aquas
lassante post se un echo
que resonara trans seculos

Un die le balena morira
ma su canto sin fin sonara
Isto es le musica del immortalitate
nam in le sempiterne sonoritates
su anima perdurara

Le canto vagara
nunquam illo mutescera
vibrar illo continuara
in interiores oblidate
del vivente oceano

Le balena claude su oculos
e canta le tono plus alte
que imbracia tote le altere tonos
in un accordo pulsante
que se extende trans octavas
e transforma le aqua frigide
a calide torrentes caressante
le quales joia e pace dispersa
a illes qui se ha perdite
e los trahe al cantator qui vole monstrar
como escappar tormentose tempestas
a in le aqua de sonos pur

Le gigantic balena
aperi su oculos
e vide lumine que nasce in alto
Lento illo ibi dirige su capite
e se leva ex profundos

Post un tempore immesurabile
illo transversa le superficie
sputa aqua in alto in un forte fontana
e pois inhala le salin aqua marin
con un halito extendite
que plena tote su enorme pulmones

Le auree radios del aurora
ceca le sensibile oculos del balena
e le sonos del aves marin
titilla su aures
como micre plumas que voletta via
sin lassar tracias

Le balena de novo se submerge
in le oceano del sonos eterne
Hic es su ver elemento
Le luce matutin velatemente scintilla
durante que illo se retira in alto
e le immense creatura
canta un nove hymno
que se immisce in le vetere canticos
creante un potente oratorio:
Le sonante testamento del generationes
le qual conta del suspiro
del amor e del dolo
que depost longe tempore morte
generationes sentiva
e que ancora non nascite
generationes sentira

Isto es le continuum del vita
Audi su hymno
Te addormi con illo, te evelia con illo
e senti intra te le tranquillitate
que sempre existe in le fundo del mar
nonobstante le tempestas e huracanes
que ragia sur le superficie 

Vacue

Io es vacue
nulle gaudio
nulle dolo
mora in mi mente

Io es immobile,
respira sin sono
Le fame ha disparite
Io solo vole reposar

Le homines circum me
balla e ride
audiente le rhythmos
assurdante
ma mi corpore remane
calme

Io vole ir
al vacue camera obscur
Ibi attende
le plus profunde pace
e le susurrante musica
del anima

Poema blau




Placide mar
                 Celo pacific
                                 Inter illos nulle limite



                                                                       Tepide aer
                                           Le vento non suffla
vicin le dominio del silentio




Reposo sin pensatas
                               Le oasis del mente
                                                           Le die dormetta 




Deo e diabolo

Deo es atheista
e le diabolo
un vagabundo disviate
Illes vive in le mesme regno
ma oblidava del existentia
le un del altere

Deo vive in un domo
con multe cameras
ma nulle portas
Lucifer erra
in le silvas vicin
cercante le luce perdite

Deo canta un melodia sin parolas
distractemente melancholic
Le tonos son extendite
e flue mollemente
preter scalas diatonic

Satan recita un rap energic
Rabide versos sin fin
Ille rapa re un casa
invisibile
re un fossato putente
e re folios putrite

Io audi le canto de Deo
in le aure dextere
e le rap del diabolo
in le aure sinistre
Illos se funde intra me
e flue in basso al mano
que scribe iste poema

Jun 6, 2016

Le corde del estate


In le estate le vita culmina
Lo que se eveliava in le primavera
nunc disfloresce 
Le sol se approxima le zenit
e le aer es plenate 
del fragrantia floral 

Le amor deveni plenmente visibile
Su calor imbracia toto
e reimple dies e noctes con luce 
le qual prolonga le joia vesperal

Le colores estive
son auree, verde e blau
Le sol, le herba e le mar
caressa oculos que cerca beltate

Io vole vider multe estates plus
con illes que io ama
e lassar le ardor del dies insolate
facer evaporar vetere inquietudes
dante le natura le fortia
a crear e vitalisar 

Mi yogurt

In mi grasse yogurt grec
yo disperge le semines del chia
e peciettas de cacao
Yo lo plena con granas del heliantho
nuces e cossinos de secale
Yo lo completa con un accento dulce:
un manata de myrtillos

Perdite inter cifras

Io me perdeva in le mundo del cifras
e oblidava le poesia
Sentimentos non pote esser contate
Le pace non ha un precio

Ille qui conta nunquam fini
Ille qui collige sempre vole plus
Quando on oblida lo que es importante
on amassa cosas insignificante

Le summa del toto es zero
Nos son nascite e nos mori paupere 
Ma le ricchessa del spirito remane
in nostre anima invalutabile

Jun 5, 2016

Le parve sonos del nocte

Insomnemente io jace in le obscuritate
e audi le parve sonos del nocte
Le decelerate halitos del dormientes
Le discrete susurro del ventilation
Le invisibile dansa del vento
detra le vitro del fenestras  

A pena distingibile voces e risadas
del appartamento semi-vicin
Passos del strata que crepita sur le nive
primo crescendo, postea decrescendo

Finalmente io audi le murmure del sonios
le quales con somnolentia emerge del fundo,
ex le spisse suppa del subconscientia
ubi memorias, pavores, suspiro et erudition
son miscite, fermentate e amalgamate
a un dialogo interior le qual purifica le sensos,
inscenate detra palpebras claudite
usque al aurora  

May 7, 2016

Le puera del flores



Tu resimila un magnolia
Plen de dulce melancholia

Yo te cerca, mi hyacintho,
In le fundo del labyrintho

Tu es mi narcisso silvestre
E tu beltate sempre cresce

Yo te dona un tulipan
Que cresceva in Amsterdam

Tu fragra como un rosa
Mi subtil, fragile cosa

Tu, mi pelargonio
Es le sol de mi sonio

Cautemente, mi anemone
Mi manos a te yo pone

Seren damisella del lilios
Lassa me toccar tu labios

Patientia, belle margarita:
Tosto tu sera mi marita

Cata die, candide camomilla,
Clarmente tu bontate brilla

Ergo mi amor,
Tu es un belle flor
E yo te amara
Durant' un eternità

Ver amor

Io sape que nostre amor es ver
proque io te ama de plus in plus
anno post anno

Insimul nos nos addormi
e insimul nos nos evelia
Nostre basios son le perlas
le qual orna le vita quotidian

Nos vade mano in mano
in vias directe e in sentieros torquite
Io nunquam te vole perder
in le labyrintho del vita

Diluvio

Io lassa le diluvio
cader super me
Imbiber mi vestimentos
assi que illos se agglutina
a mi frigide cute

Io non lo resiste
Io es libere
e vade con celere passos,
non toccate
de successo o perdita

Guttas gaudiose
batte mi fronte

Le bardotto


Le prole del cavalla e del asino es nominate mulo quando masculin e mula quando feminin. Iste animal es bon cognoscite e ancora es popular como un sustenibile portator in certe partes del mundo.
Il existe anque le opposite combination: le prole del asina e del stallon. Iste animal es plus rar. Illo es plus difficile a obtener e minor del mulo. Illo anque existe in ambe le sexos e, assi como le mulo, in general es sterile.
Omne le linguas del fonte e de controlo de Interlingua ha nomines separate pro le duo combinationes de cavallo e asino: mule/hinny (ang.), mula/burdégano (esp.), mulet/bardot (fra.), mulo/bardotto (it.), mula/bardoto (por.), Maultier/Maulesel (ger.), Мул/Лошак (rus.).
Ma quando io cercava le parola in Interlingua, primo in le dictionario svedese-interlingua de Pian Boalt e postea lo de Piet Cleij (interlingua-nederlandese) io solo trovava le traduction mulo (e mula, le forma feminin) pro ambe animales.
Considerante le grande effortios del diligente lexicographos de Interlingua in varie campos lingual, me pare utile inricchir Interlingua con un distinction inter le duo animales. Le parola anglese, hinny, es derivate del termino latin hinnus, in vice derivate del grec ginnos. Ma illo non ha le supporto del regula de tres.
Alora nos trova un altere alternativa: bardot (fr.), bardotto (it.), bardoto (por.) e burdégano (esp.). E ora nos anque sape le signification del supernomine de Brigitte Bardot!
In le gruppo Interlingua IALA in Facebook io trovava supporto pro le forma bardotto. Le parola veni del parola francese barde, que significa sella. Le parola espaniol possibilemente veni del latino burdo que significa mulo.
Bardotto veni ben con altere parolas in Interlingua como cappotto, potto, fagotto, javelotto e polyglotto.
Ecce, hic et nunc, vos ha spectate le nascentia de un nove parola in Interlingua. Un grande avantage de Interlingua ante linguas construite es que on nunquam debe inventar parolas. Illos jam existe in le linguas fonte. On solo debe "recoltar" los -registrar los in dictionarios e in uso active.
Le bardotto jam ha apparite in le poema original in Interlingua "Observationes zoologic" per Marcus Scriptor: 

Le bardotto es le hybrida
inter stallon e asina
in latino hinnus appellate
in Interlingua solment' ora registrate
 
Interlingua es un lingua ric et expressive. Dunque, que nos usa lo in sempre nove campos del vita, recoltante nove parolas e per isto inspissante nostre jam spisse dictionarios.

Publicate in Panorama in interlingua no. 4/2015

Apr 2, 2016

Pensatas ferroviari



Io vade per traino
e specta le paisages
que passa preter me
Le mundo es parve in su grandor
e grande in su parvitate

Le mangiar tepide occide mi appetito
Io vide lampas immobile in le wagon
e lampas celere foras

Le traino se arresta
Le voce continua parlar
in un idioma belle
que io non comprende
Io es lontan de mi domo

Le citate grande se approxima
Le arbores son reimplaciate de casas alte
Le autos se amassa in greges
Le firmamento del crepusculo es illuminate
del reflexiones del vita artificial

Structuras symmetric
substitue le creativitate chaotic del natura
In le domos gigantesc
cata homine es un lampa

Le consolation del melancholia

Le canto se repete
Le accordos veni in le mesme sequentia

Le celo specta in basso al terra cec
Proque nos occide le un le altere?
Forsan le dolo pote proteger nos contra le cruelitate?
Le humanitate es un corpore que noce se mesme

Forsan le sanguine pote curar le vulneres
Io vive in le nunc futur
Le consolation del melancholia
pone un tepide bandage al pedes
que troppo longe ha camminate

Le accordos se cambia
un nove canto sona