Le vita es bon,
tu lo ancora non vide,
ma le vita es belle,
illo joca e ride
Tu non vide le luce,
tu oculos es claudite
Io vole que tu vide,
lo que io ha vidite
Tu es belle, tu es bon,
tu es digne de lo melior
Fide te al vita,
Te attende un tresor
Vive in le momento
Senti le magia del ora
Solo respira, non pensa
Tene mi mano in mal hora
Le sol se approxima al horizonte,
ma isto non es le fin del via
Nos cammina vers’ l’eterne fonte
Insimul sempre, sempre nos sia!
Nunquam adeo, nos nos reunira
Io te trovara, mi amico, mi amor
Quando le stellas se constellara,
nos retrovara le luce, le calor
Mi corpore perira, deveniente cinere,
ma l’interne scintilla va superviver
Io habera un nove vita e genere
ma l’amor pro te ancor’ sera ver
Circular es le tempore, sempre volvente
Cata morte es un nascentia
Isto da pace al fatigate mente,
fortia, fiducia, patientia
Forsan io te trovara
in un campo, o in un citate
Alora io te recognoscera,
quia sempre te io ha amate
Io soniava que io dormiva,
que io dormiva e soniava
Io soniava de te,
videva tu facie amene
e profunde oculos pensive
Io te demandava:
- Esque io te revidera?
E tu respondeva:
- Isto sera in un altere mundo
De novo io demandava:
- Quando io te revidera?
E tu respondeva:
- Le vita terrestre
es solmente un sonio
e le morte
es le evelia
