Nunquam adeo

Le sol se approxima al horizonte,

ma isto non es le fin del via

Nos cammina vers’ l’eterne fonte

Insimul sempre, sempre nos sia!

Nunquam adeo, nos nos reunira

Io te trovara, mi amico, mi amor

Quando le stellas se constellara,

nos retrovara le luce, le calor

Mi corpore perira, deveniente cinere,

ma l’interne scintilla va superviver

Io habera un nove vita e genere

ma l’amor pro te ancor’ sera ver

Circular es le tempore, sempre volvente

Cata morte es un nascentia

Isto da pace al fatigate mente,

fortia, fiducia, patientia

Forsan io te trovara

in un campo, o in un citate

Alora io te recognoscera,

quia sempre te io ha amate