Tux e Xut

 

Tux, un elegante homine de etate median, in frac, con testa calve e rotunde berillos, camminava al longe del strata, durante un nubilose postmeridie in novembre. Ille habeva finite laborar e vadeva al domo. Le pluvia persistente flueva del celo gris, ma isto non disturbava Tux, le qual se protegeva del massa aquose con un large parapluvia nigre.

Del altere latere del via, veniva un viro, anque ille de etate median. Ille se appellava Xut. Su apparentia constitueva un contrasto frappante contra lo de Tux. Xut habeva disordinate, semilonge capillos brun, con accentos gris. Ille mancava berillos, e infortunatemente anque parapluvia. Le corpore esseva coperite de un deteriorate gris costume de training, gravemente molliate del aqua celeste.

Quando le vias del viros convergeva, Xut diceva in un voce stressate:

- Da me tu parapluvia, io pete!

- Io ha melior uso de mi parapluvia que tu, Tux respondeva.

- Proque?, Xut gemeva.

- Proque tu jam es molle. Si io te da mi parapluvia, anque io devenira molle. Il es melior que un persona es molle e un sic, que le alternativa ubi duo personas es molle.

- Ma io non es molliate usque al ossos. Mi subvestimentos ancora es sic. Io non vole haber molle subvestimentos!

Ora Xut sonava mesmo plus desperate.

- Ma proque tu lassava tu domo durante iste tempore inhospital?, Tux demandava a voce sic.

- Mi cigarrettas finiva. Io ha fame de cigarrettas. Io debe ir al boteca!

- Io comprende. Fortunatemente pacchettos de cigarrettas es inveloppate in un tenue impermeabile plastico protective. Si illos devenirea molliate del pluvia, illos probabilemente non poterea esser fumabile durante plure dies. Forsan mesmo le coperturas rumperea, assi que tu deberea rolar le tabaco in nove coperturas. In plus, le qualitate del tabaco poterea deteriorar. 

- Basta! Da me tu parapluvia! Jesus diceva que si alcuno vole haber tu mantello, da le anque tu camisa!

- Ah, tu pensa de Mattheo 5:40. ”Si alcuno vole processar con te pro haber tu camisa, da le anque tu mantello.” Ma forsan on non debe interpretar isto tanto litteralmente. In le mesme sermon ille anque diceva ”Si tu oculo dextere te tenta, evelle lo e jecta lo via. Il es melior que solmente un parte de tu corpore es perdite, que tote le corpore vade al inferno.” Ma ille non precisava in qual modo le oculo deberea tentar le persona, pro necessitar mesuras tanto drastic. Assi, io opta pro non facer litteral interpretationes de lo que es scribite in le Sermon del Montania.

- Proque tu cacarea tanto!? Da me le parapluvia, promptemente!

- Si tu vole fortiar tu voluntate, tu debe haber poter detra le parolas. Esque tu es preste a incontrar me in battalia? Io es trainate in judo.

- Io es maestro de Muay Thai, Xut respondeva promptemente, a voce irate e stressate, ma con un uncia de feritate.

- In iste caso, il es plus probabile que tu vincerea un combatto inter nos. Assi, io es preste a renunciar mi parapluvia a te. Ma io anque vide un altere alternativa.

- E que es isto?

- Iste parapluvia es assatis grande pro dar protection a duo personas. Nos pote ir insimul al boteca. Tunc tu non debera luctar con me in vestimentos molle. De facto, io anque besoniarea comprar alcun productos. Butyro de coco, filo a dentes, papaya, toma…

- Cessa cacarear! Vamos!

Xut se poneva presso Tux sub le parapluvia e illes comenciava camminar al boteca. Tux pensava que forsan le silentio poterea esser incommode al altere viro, e pro isto voleva initiar un conversation a un toto differente thema:

- Que pensa tu del climate politic in le dies recente? Esque le crescente polarisation es un menacia contra le democratia?

- Le climate es mal, sempre pluvia, Xut murmurava acerbemente. Ma ora io non plus vole parlar con te. Vamos al boteca.

Le copula impar vadeva al boteca. Ibi, Xut comprava cigarrettas e Tux comprava butyro de coco, filo a dentes, papaya e tomates. Postea illes iva al domo de Xut. Ille con haste entrava sin dicer gratias o adeo. Pois, Tux vadeva a su proprie domo. Ille surrideva, essente contente con le modo pacific in le qual ille habeva maneate le situation, e in plus recipite extra exercitio.

Le maladia

                   

David vadeva trans le urbe. Ille voleva visitar su amico Navid, nam ille habeva audite que Navid esseva malade. Ille arrivava al micre casa de ligno e batteva al porta.

- Non entra! sonava un debile voce del interior.

- Proque non? David demandava stupefactemente.

- Io ha un maladia terribile. Io non vole infectar te.

- Sed io vole adjutar te. Esque tu besonia aqua o mangiar? Forsan herbas sanante?

- No. Solmente lassa me morir in pace.

- Tu non morira! Tu es juvene e san!

- Le morbo cruel me ha colpate. Il ha nulle salvation.

- Lassa me entrar! David vocava desperatemente. Ille essayava fortiar le porta, ma isto esseva inutile. Illo esseva claudite con pessulo.

Le vespere se approximava. Le sol esseva basse. Post le breve crepusculo, le nocte debeva cader.

- Io retornara in alba! David diceva. Ille recipeva nulle responsa.

Ille vadeva a su casa, mangiava le cena, e proque ille esseva inusualmente fatigate, ille se jaceva al lecto. Actualmente ille habeva volite leger alcun manuscripto, sed iste vice ille non habeva fortia pro isto.

David cadeva in un somno febril. Ille sudava e se torqueva inquietemente. Ille soniava que ille exiva del urbe e vadeva verso le ponte super le rivo Zhivid.

Al ponte stava un curte figura vestite in un cappa gris. Trans le grosse texito, ubique emergeva peculiar spinas nigre. Solmente le luna brillava, sin fortias, e le cappucio umbrava le facie, occultante su tractos. 

- Qui es tu? David demandava.

- Io es Covid.

- Ha tu venite pro prender me via?

- Jam longe io ha camminate presso te.

- Isto io sape.

- Esque tu es preste?

- No! Io es forte e valente. Io ha vincite gigantes. Io ha dupate vulpes. Io curre plus rapido que cavallos. Io pote occider te con un sol colpo.

- Tu erra. Le tempores se ha cambiate. Le ultimes sera le primes, le parves vincera le grandes, nam le multe parves son plus forte que le poc grandes.

- Lassa me passar. Io vole vader al altere litore.

- Io non te impedi.

- Va al latere!

- Ha tu pavor de me?

- No, nunquam!

Lento David comenciava vader in avante. Ille attingeva le testa del ponte. Covid stava al centro. David vadeva al longe del bordo e teneva le balustrada. Quando ille se approximava a Covid, ille videva su facie. Le oculos rubie e ronde, le naso inusualmente plan, le labios fortemente comprimite, le cute gris. Le facie esseva quasi toto sin expression, sed al mesme tempore radiava de determination.

Quando David essayava passar le figura, subito un del spinas se extendeva e le piccava in le latere. Le dolor esseva enorme. Ille habeva un convulsion, perdeva le equilibrio e cadeva in le frigide aqua obscur. Le aqua le circumfereva. Le superficie dispareva in supra. Con un reflexo involuntari ille inhalava aqua. Colpate de panico, ille luctava pro natar in alto, ma su fortias hastivemente le lassava, e tosto toto deveniva nigre.

Post un longe tempore ille se eveliava. Il esseva nocte, e alcun candelas illuminava le camera. Ille se sentiva debile e habeva sete. Un figura stava in le altere latere del camera. Ille recognosceva su matre.

- Matre, es tu hic?

- Io es hic, filio mie.

- Io me tanto gaude que tu veniva pro prender cura de me quando io es malade.

- Sempre io prendera cura de te, filio mie.

- Io ha sete.

- Io te portara aqua.

Finalmente illa se tornava. In le mano illa habeva un grande cuppa. David lo recipeva con manos succutente. 

Ille dava un crito de surprisa e terror. Le liquido esseva nigre como tinta. Ille mirava in alto al matre, ma non recognosceva su facie. Le cute gris, le naso plan, le ronde oculos esseva rubie. Le labios formava un surriso peculiar.

- Bibe isto, filio mie, assi que tu nunquam plus habera sete. 

Le silente aeroporto

micro-novella

3 de novembre 2059, 8:48 in le matino

Io vade lentemente trans grande, vacue salas. Il es tanto silentemente. Io solmente audi mi proprie passos, le vento que mugi in rumpite fenestras e critante laros in distantia.

Io vide longe rangos de sedias e sofas. Lor stoffas ha devenite maculate e discolorate del humiditate.

In le automatos io vide bottilias con biberages refrescante. Le etiquettas ha devenite pallide ma le contento ancora ha le colores original brun obscur, jalne e rubie. Un tenue strato de musco partialmente coperi le pavimento.

Un televisor ha cadite al solo. Illo jace con le schermo in basso. Presso illo, il ha fragmentos de vitro.

Io me approxima a un grande fenestra. Un mus curre via al longe del pariete.

Foras io vide le pistas de volo, coperite de herba, arbustos e sporadic arbores.

Presso le gates sta ferruginose aeroplanos. A un de illos, le alas se ha inclinate in basso, usque le solo.

Le homines ha disparite. Le ruito, parlar, rider e plorar ha disparite. De novo io audi le vento sibilante in le fenestras rumpite e le aves lontan. Io surride e un lacrima lassa mi oculo. Io me perde in memorias, cessa camminar e claude mi oculos.

Illos sembla tanto remote. Le annos quando toto se cambiava. Le annos quando le mundo se arrestava. Quando ruito deveniva silentio. Le turbas al stratas se cambiava a rar incontros.

E quando le rotas se arrestava le pedes comenciava camminar.

Quando le schermos se extingueva io in vice spectava le arbores, le domos abandonate, le mar e le insulas. Ma le majoritate del tempore io cercava mangiar.

Quando le citates cessava lucer, le celo stellate appareva durante noctes. Constellationes celate de novo se monstrava. Io los observava durante noctes solitari.

Io me torna e vade retro, verso le sol entrata que io cognosce: trans le fracassate fenestra a tote pariete. Io exi e senti le vento. Le sol matutin caleface mi frigide genas. Al grande parcamento sta large filas de autos rubiginose.

Io specta retro al aeroporto.

“Reposa in pace, edificio majestose” io dice con voce grave. “Reposa in pace, vetere mundo. A vices tu me manca, a vices non.”

Ora io vide mi navetta. Nos lo fixava a un vetere palo. Ellen remaneva in illo tote le tempore.

Io me imbarca cautemente e me sede con difficultate. Io es vetere e promenadas me fatiga multo.

Ellen surride. Le batteria con cellulas solar habeva cargate sufficientemente, alora illa pone le motor electric in marcha e duce le navetta al grande mar. Illa dirige le proa verso un parve puncto al horizonte. Isto es le insula ubi io ora vive. Ibi il ha juvene homines gentil que me adjuta ora, quando mi fortias se debilita.

Quando io observa le micre undas, io remarca alcun pinnaculos de grattacelos que emerge super le superficie.

“Esque tu videva alique interessante?” Ellen demanda.

“Io diceva adeo a un vetere amico” io responde. “Alora io al fin senti pace”. 

Illes comprava le celo

Novella satiric 
 
John Viotti esseva un vetere musico rock in su septantas qui habitava in New York. Ille sonava le guitarra electric in le gruppo Flying Rocks, le qual principalmente exequeva versiones cover del musica del sexantas e anque su proprie material. Ille habeva laborate in un boteca con discos durante multe annos, ante esser pensionate.

In su juventute ille esseva un cercator spiritual.
Ille legeva multo super differente religiones e philosophias, ma non poteva trovar alcun que poterea convincer le. In su adolescentia ille abandonava le religion de su familia, 
le catholicismo. Ille esseva un rebello qui cercava libertate.
Ille non trovava responsas satisfaciente al grande questiones del vita, e al fin resignava e deveniva atheista. 
Su plus grande joia, ille in vice trovava in le musica. 
Illo deveniva su religion.

Un die ille deveniva multo malade e esseva colpate de un alte febre. Ille jaceva in le lecto e sudava. Post un tempore hallucinationes phantasmatic le infligeva. Subitemente ille lassava su corpore. Ille lo videva in basso al lecto. 
Ex alto un forte lumine se approximava. Illo deveniva de plus in plus intense. Al fin ille baniava in un mar de luce auree.

Un figura se approximava: un homine in vestimentos multicolor in blanc, rubie e jalne, circumferite de un blanc plumage. Detra ille esseva un grande porta auree.
-Es isto le celo? John demandava.
-Si! Io es Chimalpahin Quauhtlehuanitzin. Io es portero hic.
-Como? Assi il ha un vita post le morte?! Qual esseva tu nomine?
-Chimalpahin Quauhtlehuanitzin.
-De ubi veni iste nomine?
-Illo es azteca.
-Io non lo pote pronunciar, assi io te nominara Chima! 
Como es, que un persona azteca es le portero del celo?
-Nos possede le celo!
-Que!? Como es isto possibile? 
John deveniva assi choccate que ille revolveva alcun vices, levitante in le ethere.
-Nos ha comprate le celo del deos hindu.
-Que? Esque on pote comprar le celo?
-Toto pote esser comprate.
-Ma de ubi vos habeva medios a facer isto?
-Ante sex centos anno nos investiva un grande quantitate de auro in le fundo auree del deo roman Mercurio.
Nos accordava de un profito fixe de 3% cata anno, post impostos. Le valor del auro initialmente correspondeva a illo de 100.000 saccos de granos de caffe. Post 500 annos, gratias al effecto de renta super renta e reinvestimento automatic del ganio, le valor cresceva a plus que 
250.000.000.000 saccos de granos de caffe.
Isto esseva in 1918, secundo le calendario terrestre. 
Iste anno nostre grande chef Huitzilopochtli viagiava al regno celeste, que tunc esseva governate del deos hindu Brahma, Vishnu e Shiva, e proponeva comprar le regno.

-Como?! John interrumpeva. Ma ubi alora esseva le deo christian?
-Io non sape. Lassa me finir mi conto!
-OK.
-In le comencio le deos hindu esseva reluctante, ma al fin illes esseva convincite, recipente le garantia que tote le hindus illuminate anque poterea remaner in le celo. Omne alteres esseva expellite e omne nos aztecas e nostre descendentes 
nos moveva ad hic.
-Ma ubi es Jesus?
-Ah, ille! Ille vaga trans le Via Lactee, insimul con multe altere prophetas e predica a cata un que vole ascoltar.
-Assi il ha altere civilisationes in le universo?
-Si, il ha multes...
-Pote tu contar me de illos?
-No, iste conversation es tediose e me fatiga. Per favor, vade via!
-Non pote io entrar?
-No, tu non es benvenite hic.

Tunc subito un figura appareva: un vetere homine con cute brun dorate. Ille habeva perdite le majoritate de su capillos ma in vice portava un longe barba blanc. Ille portava un habito blanc e un mantello rubide. Su facie esseva 
gentil e pacific.

-Veni a me, cercator! ille diceva.
-Qui es tu? John demandava.
-Io es cognoscite como Laozi. Io scribeva mi libro 
Dao De Jing, ante que cavalcar via al montes. 
E nunc io es hic.
-Oh! Es tu? John esseva colpate de grande surprisa.
-Veni a me, si tu vole.

Laozi se trovava un poc distantia via. John flottava a ille.

-Nunc nos pote parlar sin interferentias, Laozi diceva.
-Io te vole dicer, ille continuava, que iste homines qui vole comprar le celo e vender le celo non ha comprendite le via: Dao.
-Si, iste es peculiar. Como on poterea comprar le celo?
-Lassa illes jocar. Illes solo isto cognosce. le celos, le terras, le soles, solo son alcun cosas inter le dece milles cosas, que flue ex Yin e Yang: le par original del oppositos. Iste personas son jectate inter euphoria e desperation, ma ille qui vole trovar pace, seque Dao.
-Como on face isto?
-Sia spontanee, lassa tu passos conducer te. Seque le fluvio a ubi illo te conduce, assi como le rivo que trova su via trans le foreste.
-Io vole retornar al terra. Obviemente io non es morte: io ya es hic e parla con te.
-Vita e morte solo son parolas e conceptos. Dao es eternal. Tu pote sequer le via eternemente e trovar pace per discoperir le quietude in le movimentos.
-Tu pote philosophar tanto, quanto tu vole, Chimalpahin bruscamente interrumpeva. Isto cambia nihil. Nos ha comprate le celo! Nos vive hic e nos delecta. Nos mangia gustose plattos e audi belle musica tote le dies. Nemo pote privar nos de isto!
-Trova tu proprie via, Laozi diceva. Postea ille se tornava e evanesceva.
-Attende! John critava, ma Laozi jam habeva disparite.

Resignate, John se sedeva a un parva nube sin saper que facer. Un longe tempore passava, ille non sapeva quanto longe. Ille se sentiva totalmente desperate e non se poteva mover del toto.
Al fin ille succuteva, audiente un ruito detra se. Ille se tornava e videva un figura multo familiar. Donald Trump appareva, con un valise in su mano! Trump primo acerbemente reguardava Chimalpahin e postea se tornava a John.

-Qui es iste salvage? Ubi es sancte Petro? Io demanda parlar con ille. Como illes osa admitter iste detestabile mexicanos hic?
-Q...Que fa...face tu hic? John balbutiava.
-Como tu pensa? Io ya es morte. Le maledicte medias e omne le stupide politicos me tanto infuriava que io al fin habeva un infarcto cardiac.
-Isto naturalmente es lamentabile, ma tu anque non es tanto gentil, in mi opinion. De facto io non votava a te.
-Cessa garrular stupidemente. Ora io va passar le portas del regno celeste. Vade tu con me o non?
-Iste viro, Chima, non nos vole admitter.
-Qual nonsenso!

Trump approchava Chimalpahin con passos decisive.
-Move te, salvage! Io entrara al regno celeste!
-Tu non passara, maligne spirito.

Trump attaccava Chimalpahin, essayante abatter le. Immediatemente le portas del celo se aperiva e un gruppo de guerreros azteca armate con lanceas curreva in avante. Trump, surprendite, se jectava retro e hastava a John.
-Que es isto?! ille critava.
-Le aztecas ha comprate le celo, John respondeva con un suspiro.
-Ah vermente, il es assi, Trump murmurava. Alora io probara un altere strategia.
Ille approchava le aztecas, le quales stava con lanceas levate e le mirava indignatemente.
-Sape vos qui io es? ille vocava.
-Isto non importa, Chimalpahin respondeva. Vade via! Isto es un area private.
-Io es Donald Trump. Io comprara le celo de vos. Io es un milliardario.
-Le celo non es a vender.
-Io pagara dece milliardos dollars!
-No! Chimalpahin irate critava.
-Cento milliardos! Donald Trump pote prender imprestos, ille es digne de credito, Trump continuava, parlante de se mesme in tertie persona.

Un guerrero jectava su lancea a ille. Trump lo evitava per inclinar se. Con furia ille aperiva su valise. Ibi se trovava un cylindro metallic apud un circuito imprimite e un micre pannello con buttones. 
-Isto es un bomba atomic! Si vos non seque mi voluntate, io lo detonara!

In le mesme momento un ruito tonitruante subito resonava e omnes se tornava al fonte del forte sono.
Un grande nave spatial de color nigre e gris, con formas irregular, subito appareva. Illo pesantemente atterrava a un spisse nube, un porta se aperiva e un scala automaticamente se abassava. Exiva un viro, un homine con caftan blau, longe capillos brun e barba. Plure humanoides de grande statura in supertotos jalne le sequeva.
Illes habeva longe, tenue brachios e teneva objectos resimilante pistolas in su manos. Lor capites esseva quasi toto rotunde, le pelle verde pallide e le oculos grande e toto nigre.

-Io es le filio del homine! le viro diceva in un voce alte e solemne. Qui ha profanate le domo de mi patre?
-Jesus! John critava essente toto foras de se.
-Servitores del Mammona! Jesus vocava, vos evelia in me le mesme ira que le mercatores del templo! Io vos jectara in basso a vostre dominator!
Le humanoides, tote al mesme tempore, discargava su armas contra le guerreros azteca. Illes esseva colpate de radios de laser e cadeva al terra. Plus de guerreros tunc curreva trans le porta e recipeva le mesme tractamento que su amicos. Post isto nemo plus osava exir. Le porta in hasta esseva claudite.
-Non vos preoccupa, Jesus diceva, illes solmente es esturdite. 

Jesus se tornava a Trump e John:
-Esque vos es agnos in mi grege?
-Si! Trump respondeva sin hesitation.
-Le die del judicamento se approcha. Io retornara a Jerusalem pro judicar mortes e viventes!
-Ma qui es iste typos? Trump demandava indicante le humanoides in jalne supertotos.
-Isto es mi nove discipulos. Illes ha abandonate lor mores pagan e trovate le juste credentia. Lor nomine es Tyu'kai. Illes veni de un planeta del classe M que orbita Alpha Centauro.
Un del Tyu'kai exprimeva alcun sonos crepitante e sibilante.
-Que vos audi como bellemente illes lauda le Senior! Jesus diceva lyricamente.
-Tu non pote apportar iste deforme creaturas al Terra! Trump diceva acerbemente. Io ha prohibite entrata a tal individuos!
-Omne illes qui crede in le Senior es benvenite in su domo. Tu jura alteres, ma specta a te mesme! Tu oculos es aperite ma le spirito es cec.

Jesus se tornava a John:
-Que es tu nomine, amico?
-John.
-Tu porta le nomine de mi amate discipulo Johannes! An tu es un agno in mi grege?
-Usque nunc io esseva atheista.
-Sed nunc, quando tu ha vidite, an tu pote creder?
-Io pensa que si, John respondeva insecurmente.
-Anque io crede! Trump interloqueva.
-Lauda le Senior! Jesus clamava. Seque me!

Ille majestosemente levitava retro al nave spatial, sequite per Trump e John.
Illes imbarcava insimul con le Tyu'kai e le nave ascendeva.
Ex alto John videva edificios palatian detra le porta celeste.

-Nunc le sic ramos sera secate del fichiero e jectate al foco! Jesus diceva autoritarimente.
Un missile esseva tirate del nave e colpava un palatio in le centro del area azteca. Un magne flamma rapidemente expandeva e fumo obstrueva le vista.

-Nunc le idolo ha essite punite, Jesus diceva calmemente.
-Ma io pensava que tu es contra violentia, John diceva anxiosemente. "Offere le altere gena", "Que ille qui es sin culpa jecta le prime petra".
-Sed io etiam diceva "Non jura, assi que vos non sia jurate". Qui es tu qui vole jurar le Filio del Homine? An tu non memora que io etiam diceva: "Non crede que io ha venite con pace al Terra. Io non ha venite con pace, sed con gladio."
-Pardona me, Jesus! John diceva con voce tremulante.
-Si tu pardona le homines lor delictos, tu Patre celeste anque pardonara te!
John acceptava le responsa e se poneva a un sedia inconfortabile.

Ora le inhabitantes del celo esseva sin leader. Le missile habeva destruite le palatio del chef azteca, e su anima habeva essite pulverisate. Illes se sentiva perdite, ma anque discargate, nam illes habeva satis del governamento dictatorial.
Un grande incontro esseva arrangiate ubi le plus illustre habitantes celestial se aggregava.
Ma le aztecas non poteva accordar se de qui deberea esser le sequente chef. Tosto il habeva tumulto e post un curte tempore anarchia occurreva.

Le hindus illuminate, qui habeva remanite in le celo, inviava un message al deos hindu, qui antea habeva governate ibi, con un appello de adjuta. Il non passava un die ante que le governatores previe arrivava.
Tres figuras se monstrava in le firmamento, circumferite de un lumine auree:
Un viro sedente a un grande flor de loto, con tres capites con barbas blanc e coronas de auro, et etiam quatro brachios: isto esseva Brahma.
Ancora un viro con cute blau, quatro brachios, corona de auro, un cobra con cinque testas detra su capite e un sceptro auree in le mano dextere: isto esseva Vishnu.
Finalmente un viro con cute blau un poco plus pallide, anque ille con quatro bracios. Ille entrava dansante.
Ille habeva un sarong de pelle de leopardo. In un mano ille habeva un parve tambur, e del altere un foco flammava: isto esseva Shiva.

-Nos ha retornate! illes diceva in unisono.
-Que face omne le homines non illuminate hic? Brahma demandava in un voce tonitruante que esseva audite in tote le celo.
-Omnes qui non es illuminate debe esser reincarnate! Vishnu diceva in un voce melodic que echoava assi que omnes le audiva.

Shiva jectava un flamma de su mano. Illo se divideva a milles flammas que volava a in le majoritate del habitantes del celo.
Le flammas les cessava e les duceva via, al rapiditate del luce, a differente planetas, pro esser reincarnate.
Solo remaneva le hindus illuminate. Illes dansava extaticamente e cantava mantras in sanskrito.

Intertanto, Jesus assemblava un flotta gigantic con milles naves spatial Tyu'kai le quales arrivava al Terra.
Le armas superior del Tyu'kai rapidemente neutralisava tote le defensas militar de omne le nationes.
Jesus ipse descendeva in Jerusalem, ubi ille establiva su sede.
Ille monstrava su poteres supernatural: ille levava su brachios, orava, e corpores morte repeva ex terra e se transformava a juvene e san homines. Le population del terra se plus que duplava in un nocte.

Le naves del Tyu'kai volava avante e in detra transportante homines a Jerusalem, ubi Jesus habeva instituite un tribunal del die del judicamento. Insimul con un grande gruppo de loyalistas e Tyu'kai, ille ageva judice.
Illes inquireva omne le homines. Criminalistas e malevole personas deveniva jectate in vulcanos, ubi illes debeva natar in magma e suffrer agonias horribile.
Omne le bon christianos poteva remaner al terra, durante que le resto, le bon paganos, esseva transportate al planeta del Tyu'kai, ubi les attendeva un vita como servitores in le domos de ric Tyu'kais.

Post isto, meraviliose cosas eveniva al terra. Con le adjuta del avantiate technica del Tyu'kai le ambiente deteriorate poteva esser restaurate. Le population del terra habeva diminuite considerabilemente.
Domos in mal condition esseva demolite e in vice belle villas esseva erigite. Mirific jardines esseva plantate. Le agricultura e le elevamento de animales esseva facite plus effective e humanitari. Omne homines poteva satiar se con cibo ecologic de alte qualitate.

Ubique grandiose cathedrales esseva erigite. Le fumar deveniva prohibite. Vino con un basse percentage de alcohol esseva le sol permittite bibita alcoholic.
Choros cantava psalmos in le stratas. Infantes se amusava con dulcissime juvene animales in le parcos.
Un massa de familias vadeva a picnic, a plagias o a campos idyllic. Celibatarias colligeva flores in le pratos.
Le durata del labor esseva abbreviate a quatro horas per die.

Multe Tyu'kais remaneva al Terra e ageva como un policia del sorta e anque manovrava avantiate machinas agricultural e automatisate fabricas le quales produceva toto lo que pie homines poterea besoniar.

John esseva incantate del charisma de Jesus e converteva al christianismo jam quando le nave spatial esseva al via al Terra. Dunque ille poteva remaner in le paradiso al Terra. 
Ille reganiava su corpore physic e retornava a New York.
Ma su illusiones esseva rumpite quando ille con terror debeva spectar como le grattacelos de Manhattan esseva demolite e reimplaciate de villas campestre e jardines ubi arbores fructifere esseva plantate.

Un die, quando John tristemente promenava trans Central Park, ille per hasardo incontrava Donald Trump.
Ambes deveniva agradabilemente surprendite, ma tosto comenciava discuter le nove ordine mundial:
-Io es multo disappunctate con Jesus! Trump exclamava. Ille ha destruite toto lo de que nos americanos nos ha honorate: nostre libertate, nostre armea e nostre economia! Io non plus pote pagar con mi dollars, tote botecas solo accepta liras vatican.
-Io ha satis del musica choral, John interloqueva. Io nusquam pote trovar un guitarra electric, solo guitarras con cordas de nylon. Nemo plus joca musica rock, solo obras classic e cantos folkloristic!
-Wall Street ha disparite! Trump gemeva. Le bursas es claudite! Le millionarios ora solo son homines ordinari!
Il non ha whisky o cigarros! Io me habeva imaginate le paradiso in un altere maniera!
-Que nos facera? John demandava anxiosemente.
-Io ha un plano, Trump diceva confidentemente. Io facera America de novo magne! Io ha parlate con certe amicos del passato.
Nos viagiara a Jerusalem e facera Jesus un offerta le qual ille non potera refusar. Esque tu me accompaniara?
-Si...que vos facera?
-Tu videra quando nos arrivara! Donald Trump ponera toto in ordine, Trump diceva triumphantemente.

Le sequente septimana, Donald Trump, John Viotti e un delegation de un decena ex-interprenditores e politicos american viagiava a Jerusalem con un volo regular del Tyu'kai. On les admitteva un audientia presso Jesus.
Trump se levava e parlava:
-Ave, mi Senior e Salvator, Trump salutava Jesus.
-Ave, amico, Jesus diceva. Qual cosa ha tu super tu corde?
-Io es hic pro parlar al conto de mi populo. Nos vole proponer certe reformas politic, social et economic, le quales profundera nostre celeste felicitate.
-Vermente? Que isto significa?
-Nos vole reconstruer nostre grattacelos. Manca a nos le mirific vista de nostre alte edificios del passato.
Nos anque vole recomenciar le extraction de carbon e oleo de schisto, reconstruer le muro al frontiera con Mexico e reintroducer nostre valuta, le dollars. Nos senti tamben que nos non plus besonia le occupati.... pardono, assistentia del Tyu'kai. Nos non va protestar si illes lassa le SUA.
-Isto es multo inusual e drastic demandas. Infortunatemente io non pote conceder iste petition.
-Io te pete, Jesus! Le domo del Senior ha multe habitationes, nos solmente vole arrangiar nostre camera secundo nostre proprie gusto. Nos es bon christianos, in nostre proprie modo peculiar.
-Io non vole haber discordia in mi grege. Nos omnes es partes del mesme corpore. Le mano dextere debe saper que face le mano sinistre, e le pedes debe ducer le capite al loco ubi illo debe arrivar.
-Nostre manos nunquam peccara e nos sempre vade al correcte destination. Que nos pote facer pro te, assi que tu poterea conceder nostre petition?
-Io besonia nihil de vos. Le voluntate de Deo se ha realisate. Toto es perfecte. Omne cambiamentos serea pejorationes.

Trump reguardava John de transverso, surrideva subtilmente e palpebrava con un oculo. Pois ille de novo se verteva a Jesus:
-Salvo nostre proprie besonios e desiros, il anque ha un motivo altruistic pro mi petition, ille continuava. Il se tracta del benesser e securitate del tote le mundo.
-Vermente? diceva Jesus alleviante le supercilios. E que es iste motivo?
-Forsan tu sape, que le deos grec ha un base al facie celate del luna.
-Si, io lo sape. Quanto a me, iste idolos pote resider al orbe pulverose. Illes nunquam potera revenir hic! Jesus diceva resolutemente.  
-Io ha audite de un fonte credibile que illes ha disveloppate un nove super-arma, le qual pote neutralisar tote le systemas de defensa del Tyu'kai e anque le defensas militar human. Illes tosto es preste a attaccar. Il ha solmente un modo de stoppar los.

Jesus se hastivemente levava de su throno, multo agitate:
-Dice me! Como nos poterea stoppar los?
-Le deos grec debeva abandonar le mundo quando le pollution atmospheric deveniva troppo grave. Illes son 
un genere delicate, con organos respiratori multo fragile. Asthma sever les colpava e illes quasi suffocava. Illes debeva abandonar le Olympo e diriger su carros ad astros.
-Ma como illes respira al Luna?
-Illes ha construite un citate coperite e camouflate con un atmosphera isolate, toto pur. Trump faceva un pausa. Tote le sala taceva. Pois ille continuava:
-Le atmosphera del Terra nunc ha devenite multo pur proque le industrias traditional e le automobilismo es deponite.
Dunque Zeus, Merkurio, Hermes e le alteres alora vide un chance a revenir.
Pro stoppar les nos debe polluer le atmosphera e le mares tamben, assi que Poseidon anque sera discoragiate.
Il serea regrettabile si tote le mundo deberea revenir al vetere modo de viver, assi nos americanos nos offere de prender cura del defensa mundial.
Ancora un vice nos salvara le mundo. Nos plenara le aer con dioxydo de carbon e le mares con discargas de petroleo e con plastico. Toto isto solmente proque tu regno sia sempiterne, Jesus Christo!

Jesus collabeva a su throno, con bucca semiaperte. Pois ille lo claudeva, surrideva e reguardava Trump teneremente:
-Tu es mi plus fidel discipulo. Io lavara tu capillos con oleo del plus exquisite olivas!
Trump faceva un grimasse:
-Isto non es necessari! Isto ruinarea mi legendari pectinatura!
-Mi amico, tu ha manos libere. Que America sia le gladio de Deo que tenera a distantia le idolos!
-Gratias Jesus, Trump diceva e se inclinava inaccostumatemente.

Post un breve tempore comenciava le reedification del SUA. Multe interprisas esseva revivificate, multe personas deveniva empleate. Fabricas e domos esseva erigite in un tempo rapidissime. Campos petrolifere e minas de carbon deveniva plenate con grande machinas.
Nove grattacelos plenava le urbes. Le commercio al bursa recomenciava. On annunciava electiones. Le republicanos e le democrates lanceava su candidatos. Donald Trump non poteva candidar, proque ille jam habeva governate durante duo cadentias.
Ma ille absolutemente voleva governar ex le coulisses e dunque faceva un offerta a John Viotti: si John devenirea presidente ille haberea toto lo que ille desirava, si ille realisarea le politica de Trump. John acceptava isto.
Trump proclamava in tote medias que John Viotti esseva de grande adjuta in le processo del reganiar le libertate e independentia de SUA, e facer de novo possibile realisar le sonio american.
Le populo esseva felice que illo poteva retornar a su vita normal e eligeva John como presidente. Ille maritava un belle e juvene femina e plenava le camera oval con preciose guitarras electric.

Un vespere, post un hectic die plenate de appunctamentos, John sedeva in le camera oval e se relaxava, sonante su plus preciose guitarra, un Gibson Les Paul. Subito toto deveniva nebulose e ille evanesceva. 

Quando ille se eveliava ille jaceva in le lecto in su appartamento. Ille esseva humide de sudor, ma le febre habeva disparite. Debile e tremulante, ille se levava del lecto e iva al fenestra. Foras de illo, ille videva le mesme strata que ille habeva vidite durante annos. Ille vadeva al cocina e bibeva un Coca-cola. Ille habeva fame e proque le refrigerator esseva vacue, ille telephonava a su pizzeria favorite e ordinava un Margherita. Ille aperiva le TV e spectava le bulletin de novas. 
Le republicanos e le democrates ancora querelava super le budget. Le guerra commercial con China continuava e le New England Patriots habeva vincite le Super Bowl.
John se inclinava a retro in le sofa e diceva a se mesme:
-Si...isto vermente esseva un sonio. Un sonio tanto peculiar.....Tanto realistic....

Su monologo esseva interrumpite per le campanetta de porta. Probabilemente isto esseva le currero de pizza!
Quando John aperiva le porta ille critava perplexemente, prendite per terror: Ante ille stava Chimalpahin Quauhtlehuanitzin con un carton de pizza in su manos.

Duo robatores - con video e musica original

Lege le texto original hic:
http://poemasepensatas.blogspot.se/2013/10/duo-robatores.html

Le musica introductori me tanto placeva, que io decideva facer un composition complete de illo. Ecce le resultato:

Duo robatores

Duo robatores fugiente ante le policia un die arrivava in un grande citate
ubi illes nunquam habeva essite antea. Lor auto se rumpeva justo ante que illes
attingeva le limite del urbe, dunque illes vadeva a pede al centro. Le un
esseva blonde, le altere brunette. Ambes esseva vestite in jeans e nigre
jachettas de corio, cata uno con un pistola in le tasca interne.

Illes planava robar un banca e postea fugir del pais con adjuta de identitates
falsificate pro passar le resto de lor vita in luxo a un insula caribe. Illes jam
habeva obtenite le passaportos falsificate. Ma, como nos tosto videra, lor
plano esseva imperfecte.

Post alcun tempore illes videva un banca: "Banca del Sud". Illes mirava
al interior trans un grande fenestra. Nulle clientes esseva visibile. Un cassera
sedeva detra le banco. Illes spectava le un al altere e nutava. Postea illes
poneva pantys a lor capites, le quales celava lor physionomias, e curreva
a in le banca con armas levate:

"Isto es un robamento! Manos in alto!" le blonde robator critava.
Le cassera reageva e con timor e con surprisa. Illa levava su tremente manos.
Le viros la approchava con hasta:
"Nos da tot' le moneta, prompt'!" clamava le viro brunette.

"N...nos...non...h...ha...moneta..." illa balbutiava con terror.
"Ah, folle donna, clar' que vos ha moneta! Nos guid' al cassa forte!"
le viro brunette continuava.
"Nos solo offere consilio economic e simile servicios. Nos non plus manea
moneta contante."
Le cassera habeva recuperate partialmente su continentia.
"E si alicun' vole prender moneta de su conto?"
"Illes debe ir al cassero automatic."
"OK, e ubi es illo?" le viro blonde diceva impatientemente.
"Nos lo habeva presso le entrata, ma illo esseva usate tanto rarmente que
finalmente illo esseva removite. Le cassero automatic le plus proxime es situate
al station ferroviari un medie kilometro via."
Subito distante sirenas deveniva audibile. Le sonos rapidemente cresceva
in volumine. Ambe le viros succuteva e currente exiva del banca. Illes trovava
un auto in le vicinitate del entrata. Le blonde fracassava un del vitros lateral,
aperiva le porta ex le interior, entrava in le auto e aperiva le altere porta assi que su
companion poteva entrar.
"Ignira nos le carro a filo calid' e vamos d'aqui com' fulmines!" ille vociferava.

Ma quando ille non videva ni le volante ni le cassa de cambios, ille deveniva
paralysate. Ante ille solo esseva un schermo con textos animate in colores forte.
Un molle, ma mechanic, voce feminin parlava ex un altoparlator:
"Benvenite al Taxi Autopilota S.A. Insere tu carta bancari in le apertura sub
le schermo e postea dice tu destination."

"Diabolo! Es un de ille damnate taxis!" le brunette blasphemava. "Merda,
in le passat' era plu' facil' ser un robator. On potev' negotiar con ver homines,
qui comprendev' le fort' argument' del pistol'!"
Illes ambes curreva ex le auto. Duo autos policiari jam esseva la.
Quatro policieros exiva de illos e se positionava detra le portas del autos
con armas levate:

"Quita vostre armas e leva le manos super vostre capites!" un de illes critava.
Le viro blonde reageva rapidissime. Ille celeremente hastava a un passante
femina, sasiva su collo e poneva le pistola contra su capite:
"Dispare vos d'aqui, policieros, o yo tirara le capite d'iste donna in pecias!"
Le donna respondeva a un voce basse e molle:
"Io es le androide de menage LY2314. Si tu damnifica me, tu debe reimbursar
mi proprietario con un unitate equivalente."

"Diabolo! Ancor' un de ille pupas! Illos son ubique iste dies!”
In desperation ille tirava contra un del policieros. Le balla colpava su capite.
Illo ricochetava creante un sono metallic. Le policiero androide diceva a
un alte voce autoritari:
"Tu ha usate fortia violente contra un functionario statal. Tu es un unitate
defective. Tu essera reprogrammate a un unitate de servicio del tertie rango.

Le policiero esturdiva le blonde homine con un radio laser de su arma,
e ille cadeva al solo. Ora le homine brunette jectava su pistola al strata
e gemeva anxiosemente:
"Io capitula! Lassa me devenir un unitate de servicio del secunde rango,
ma io demanda vos: non me reprogramma!!!"

Le puero sin nomine

Novella
 
Ille non sapeva quanto longe ille habeva vivite in le domo. Ille non memorava quando ille nasceva. Ille non habeva un nomine. Ille esseva sol in tres cameras
sin portas o fenestras.

In le camera central il habeva un sofa ante un schermo. Ci ille sedeva le majoritate del tempore. Al schermo esseva monstrate imagines de homines qui 
faceva estranie sonos con su buccas, viagiava in diverse vasculos e vadeva
trans grande, aperte spatios plenate con objectos in multe differente formas. Sempre nove imagines appareva. Le mesme personas esseva visibile durante un tempore limitate e postea deveniva reimplaciate de alteres. Le imagines nunquam dispareva e illos sempre fascinava le puero sin nomine.

In le sinistre latere del camera central il habeva un banda rolante. Quando le puero deveniva inquiete ille camminava sur illo usque a ille deveniva fatigate. Alora ille retornava al sofa.

In le dextere latere del camera central il habeva un grande machina rectangular con vinti buttones. Presso cata button il habeva un parve photo que monstrava un platto o un bibita. Dece buttones monstrava plattos e dece bibitas. Quando
le puero premeva un del buttones, le machina murmurava alcun secundas e postea un parve porta se aperiva con le mangiar o bibita que esseva ordinate. Quando ille habeva finite biber o mangiar ille remitteva le vitro o le platto con le coperto al parve porta, le qual alora tosto se claudeva.

In le camera dextere il habeva un litore. Justo opposite illo il habeva un guardaroba. Ci il sempre habeva munde robas e pannos de lecto. Quando le puero prendeva vestimentos ex le guardaroba, le proxime matino illos esseva reimplaciate de nove, exactemente simile vestimentos. Presso le guardaroba,      al solo, il habeva un tubo con un attachate coperculo. Ci ille jectava immunde textiles e residuos.

In le camera sinistre il habeva un WC, ducha e un lavabo. In un armario il    habeva productos hygienic le quales esseva completate secundo le mesme principio que le vestimentos in le guardaroba. 

Omne le cameras esseva illuminate con lampas fluorescente montate al tecto.
Illos luceva assatis longemente ma post un certe periodo illos comenciava lucer sempre minus fortemente. Alora le puero deveniva somnolente, se lavava
e iva al lecto pro dormir. Finalmente le lampas esseva totalmente extinguite.    Post octo horas le lampas de novo comenciava lucer con gradualmente crescente intensitate. Alora le puero se levava e primo visitava le toilette e postea le machina con mangiar e bibitas. Quando satiate, ille vadeva al sofa e reguardava le actiones del homines al schermo. Post isto ille camminava un poco al banda rolante, retro al sofa, le machina con alimentos, le sofa, le toilette, le banda rolante, le sofa, machina con alimentos, ducha, toilette, lecto. Ancora un die 
habeva finite.

Omne le dies esseva simile. Le puero non remarcava que ille cresceva.
Ma in vice ille observava que capillos comenciava crescer in nove locos. Ille deveniva sempre plus inquiete. Ille besoniava alco plus. Sempre plus sovente    ille se demandava que existeva foras del tres cameras. De ubi veniva le mangiar  e le bibita? De ubi veniva le vestimentos e le articulos hygienic? A ubi dispareva le cosas que ille jectava via in le tubo? Esque il habeva altere pueros como ille?

Le facto que plenava le puero con frustration esseva que ille non poteva trovar ulle exito. Le tubo pro immunditias esseva troppo stricte pro le passage de un persona. Le sol altere aperturas esseva le parve porta del machina con alimentos e le cloacas del camera de banio. Le parietes mat blau, le solos gris e le tectos
blanc totes esseva lisie. Ille realisava que le guardaroba debe haber aperturas celate ex le quales veniva nove vestimentos e pannos de lecto, ma in nulle loco del guardaroba ille poteva detectar ligaturas. Quando ille batteva le fundo del guardaroba isto creava quasi nulle sono. Le material esseva massive.

Un die ille tirava foras tote le contento del guardaroba e lo poneva in un pila al solo. Ma le die sequente le guardaroba remaneva vacue. Similemente post un septimana. E post un mense. Al fin le pannos e vestimentos que ille usava 
habeva mal odor. Un die quando le lumine comenciava extinguer se ille 
jectava tote le textiles, con le exception del copertura del lecto, in le tubo e 
postea se addormiva. Le sequente matino le guardaroba esseva plenate con
un complete collection de vestimentos e pannos de lecto. 

Die post die le frustration cresceva. Finalmente le puero habeva un attacco de furia. Ille critava in desperation e batteva con su pugnos le parietes, le machina con alimentos e le schermo; ma nihil occurreva. Nulle objecto esseva rumpite.
Al fin ille deveniva exhaurite e pesantemente cadeva sur le sofa. Le lampas gradualmente deveniva obscur. Ille se addormiva.

Alora alco nove eveniva, ma le puero dormiente non remarcava isto: un gas sin odor entrava le tres cameras ex minuscule, imperceptibile foramines, le quales esseva celate in le punctos ubi le angulos del parietes toccava le tecto. Cata camera habeva quatro tal foramines. Le gas creava un dense nebula in omne
le cameras ma post alcun minutas illo se dissolveva.
Post un certe tempore le lampas de novo poco a poco comenciava accender se.
Le puero se eveliava e, con surprisa, reguardava circum se. Multe tempore habeva passate desde le ultime vice quando ille se habeva eveliate sur le sofa
in vice de sur le lecto. Ille poteva rememorar se iste occasion solo vagemente,
sin detalios. Ma isto non habeva importantia. Hodie ille se sentiva relaxate e gaudiose. Con un surriso al bucca ille vadeva al ducha.   

Le polyglotto involuntari

Novella

Un die io trovava un littera electronic in mi directorio pro spam de un persona nominate August Löfblad. Post un momento de hesitation io cliccava a illo. Le breve texto esseva politemente formulate e contineva un petition de lectiones private del lingua klingon, que olim esseva create pro esser parlate del klingones, humanoides extra-terrestre in le programma televisive Star Trek. August me habeva trovate con le adjuta del Instituto del Lingua Klingon. Io es un del pauc personas in Svedia qui maestra iste lingua.
   Io me gaudeva del opportunitate de compartir mi cognoscentia e inseniar un lingua que nunquam me habeva cessate fascinar. Ergo io proponeva un incontro a Waynes Coffee al strata Götgatan in Stockholm, ubi es possibile garrular in un ambiente relaxate.
   Post tres dies nos nos incontrava ibi. August esseva un assatis tenue e pallide juvene inter vinti e trenta annos con aspere capillos brun e oculos blau. Ille esseva multo cortese e seriose. Post un curte conversation, principalmente plenate con varie formulas de politessa, io le monstrava un manual de klingon e presentava alcun simple phrases, le quales io anque pronunciava, pro dar le un impression del lingua:
   -qaqIHmo' jIQuch. (Me place vider te.)
   -tlhIngan Hol Dajatlh'a'? (Parla tu klingon?)

August diceva que ille ja habeva decidite apprender le lingua.
Ergo, le die sequente ille veniva a mi appartamento in Skarpnäck (un suburbio de Stockholm) a su prime lection. Ille me surprendeva con su excellente capacitate de apprender. Ille habeva un memoria exceptional.
   Post le lection nos parlava super varie themas e io mentionava que io cercava un sublocatario. Io solo habeva un empleo de medie tempore como inseniator de svedese e viveva sol in un appartamento de duo cameras. Post un separation ante un medie anno mi ex-amica cambiava de casa a un appartamento de un camera. Ultra isto il habeva le facto que le precio de location habeva essite altiate considerabilemente durante le ultime annos.
   Immediatemente ille proponeva que ille poteva installar se in mi appartamento, si io lo volerea. Ille offereva 1.000 coronas pro septimana. Io immediatemente acceptava le offerta. Ille esseva polite e ordinate e ultra isto io voleva discoperir su secreto: qual methodo usava ille pro apprender linguas tanto rapidemente?

Le die sequente ille retornava con un grande, antiquate valise. Ille dormirea al sofa lecto in le salon. Quando ille discassava su cosas io videva que circa tres quartos del bagage esseva libros. Io jectava un reguardo a illos e videva que illos esseva scribite in multe differente linguas. Pareva que il non habeva duo libros in le mesme lingua!
   August diceva que ille labora como interprete inter plure differente linguas. Ille laborava le majoritate del dies, a vices mesmo durante le fines del septimanas. In le vesperes io le inseniava klingon. Ille progredeva rapidemente e io calculava que ille attingerea mi nivello intra solo duo menses! Io scribeva un littera electronic excitate a mi amicos in le Instituto del Lingua Klingon, e illes se gaudeva multo e sperava que anque iste enthusiasta se va affiliar a lor organisation.
   Ma August esseva enigmatic. Malgrado su diligentia ille non monstrava joia. Le impression quasi esseva que ille non amava klingon.
   -”Hochlogh tlhImDaq Qong vIghro'meyvam.” ille diceva con fortia, a mesme tempore grimassante, quasi imperceptibilemente. E quando nos cantava gaudiose melodias a biber, un parte importante del cultura klingonese, ille habeva difficultates facer le accompaniante crude risadas post cata verso in un modo convincente.

Circa dece dies post le installation de August in mi appartamento, io comenciava sentir me malade, in un modo diffuse. Quando le symptomas non passava veniva pavor. E mi stato continuava aggravar se. Io deveniva pallide, languorose e sin energia. A vices io timeva de suffrer un syncope. Io visitava le doctor, ma illa non trovava le causa de mi symptomas, ultra mancas nutritive, primarimente de ferro.
   Illa proponeva un variate dieta ric in calorias, includente grande quantitates de blodpudding (pudding sanguinee) e paltbröd (pan de florina de secale, sanguine e bira). Io sequeva su consilios e me sentiva melior post alcun dies.

Un nocte, jacente vigilante in mi lecto, suffrente de insomnia, io subito videva que August, lentemente e silentemente, entrava in mi dormitorio. Initialmente io deveniva terrificate, postea surprendite. Io simulava somno e le observava tensemente con palpebras semiaperte. Ille attingeva mi lecto e se inclinava verso mi collo.
   Alora io le subitemente batteva sur le aures con ambe mi palmas e postea le colpava con le pede, assi que ille cadeva. Io prendeva un libro spisse del tabula presso le lecto, "Le senior del anellos", e le percuteva repetitivemente al capite, con tote mi fortia. Ille anhelava in agonia e finalmente, perdente conscientia, cadeva al solo.
   Tunc io celeremente curreva al armario e trovava un corda, que io usava pro cordar su gambas e su bracios. Quando ille post un momento se eveliava, io stava super ille in un posa menaciante con le libro elevate:
   "Dice me que tu essayava facer!"
Ille me reguardava con regret e timor:
   "Non me colpa, io dicera toto" ille gemeva suffrentemente.
Io le adjutava seder se al chaise e post un momento ille comenciava contar me le historia de su vita, le qual a me semblava poc credibile:

August Löfblad nasceva in 1833 in Stockholm in un familia burgese. Le patre esseva un officiero. Ille habeva un fratre major qui partiva a Germania pro laborar in un imprimeria quando August habeva 17 annos. Post finir le schola ille comenciava studiar derecto al universitate de Uppsala. Ibi ille tosto trovava un amico, Carl, qui anque esseva de Stockholm. Ille esseva un blonde juvene con un fronte alte e animate oculos blau e verde.
   Quando illes durante le fines del septimanas visitava lor familias in Stockholm, August sovente esseva invitate al domo de Carl. Horace, le patre, esseva un pallide e alte homine con capillos obscur. Ille esseva doctor del latino e del greco classic. Carl habeva un soror minor, Adela, in le qual August tosto se passionatemente inamorava. Illa esseva alte, del mesme altura que August, e habeva buclate capillos obscur e oculos brun. Le aspecto de un dea grec, secundo le opinion de August.
   Su sentimentos esseva reciprocate, ma e Carl e le patre diceva ad August que ille non debeva cortesar la, sin voler explicar proque non. In despecto de isto August e Adela se secretemente incontrava tanto sovente como possibile in le appartamento de August. Illes parlava super multe themas diverse ma a vices solo spectava le un le altere, dicente nihil. Ambes scribeva poemas de amor. A vices Adela diceva que le amor de illes esseva impossibile, ma non voleva revelar le causa pro isto.
   Un vespere, quando Adela habeva mentite a su parentes que illa visitara un amica, illes sedeva al sofa de August e bibeva vino. Post un hora o duo subito le passion vinceva super illes e le copula faceva le amor. Le matino sequente Adela esseva repentente e hastava a su domo.

Post iste evento Adela evitava August. Illa non plus voleva incontrar le. Illa se barricadava in su camera quando ille visitava Carl e ille non poteva essayar contactar la sin causar que le alteres lo remarcarea. Ille esseva desolate e confundite e voleva committer suicidio. Esque ille la habeva dishonorate? Esque ille habeva passate al action plus rapidemente? Ma illa ya habeva volite lo mesmo que ille! Post duo septimanas de tristessa ille se lanceava super su studios pro trovar consolation.

Cinque septimanas post le matino fatal post le qual Adela habeva abandonate August, Carl le informava que su soror habeva devenite malade. Le dies sequente le febre constantemente cresceva. Le doctor constatava que illa esseva gravide e al mesme tempore suffreva de un incognite intoxication. Pareva que su corpore essayava rejectar le embryon, ma non succedeva. Ille pensava que solo un aborto poterea salvar su vita.
   Le patre voleva executar le aborto, in despecto del facto que isto esseva illegal, ma le matre se opponeva. Finalmente totevia le patre faceva prevaler su voluntate, ma troppo tarde: le filia moriva durante le operation. Illa solo attingeva su dece-octave anno.

Le die sequente Horace advocava August a su cabinetto de travalio e claudeva le pesante porta de ligno. Pois ille surprendeva le juvene del posterior e subitemente le mordeva in le collo, assi que le sanguine flueva. August cadeva al solo con convulsiones e finalmente perdeva le conscientia.
   Quando ille de novo se eveliava, un sensation disagradabile dominava su corpore, quasi como ille esserea in un corpore alien. Vidente se mesme in le speculo, ille tamen recognosceva su proprie facie, ma poteva constatar que illo habeva devenite remarcabilemente pallide.
   Horace diceva in un voce rauc que ille habeva intoxicate August con le veneno del Diabolo. Isto esseva su vengiantia pro le morte de su filia. Illa esseva del mesme sorta que su patre e non poteva miscer su sanguine con homines ordinari. E nunc anque August habeva devenite un de illes. Ille esseva condemnate a viver del sanguine human e nunquam devenir vetere, attrappate in un existentia como un morte vivente. Ma Horace diceva que ille habeva un antidoto, que poterea curar August e cambiar le retro a un homine normal.
   Ille lo darea ad August si ille post un periodo de dece annos revenirea a Horace e argumentarea in favor de se mesme, exprimerea su remorso e demandarea gratia. Ma isto esserea dicite in un lingua non specificate in avantia, le qual Horace seligerea in le mesme momento que le juvene revenirea.

August sentiva despero. Ille voleva committer suicidio. Ma ille non poteva facer isto, le instincto de auto-conservation esseva troppo forte. In vice ille partiva de Svedia sin dicer adeo a su familia o su amicos. Ille lassava un littera ubi ille scribeva que ille se habeva necate. Un desiro de disculpar se le motivava, ma anque un nove tracto habeva nascite intra ille: un tenebrose appetito a sanguine human.
   Primo August viagiava a Paris. Ille se susteneva de labores provisori, habitava in albergos frugal o locava cameras vil. Durante le noctes ille furtivemente vadeva a personas dormiente e sugeva lor sanguine. Su saliva habeva un effecto anesthesiante e a causa de isto illes non se eveliava. Ille non habeva grande expensas proque ille non besoniava alimentos ultra un poco de pan de tempore in tempore e vino o aqua de biber. Sanguine esseva su fonte primari de nutrimento, sin le qual ille non poterea exister.
   Ille jam cognosceva francese a un certe grado e nunc ille apprendeva parlar lo fluentemente. Ille comenciava studios intensive del latino e del greco classic. Post un periodo ille se moveva a London pro apprender anglese. Postea ille reveniva al continente e apprendeva nove idiomas in un pais post le altere.

Post dece annos ille reveniva a Stockholm. Ille portava barba pro non esser recognoscite. Al universitate ille retrovava Horace. Illes vadeva a su cabinetto. August esseva nervose. Ille habeva apprendite dece-sex linguas (ultra francese) durante dece annos: latino, greco classic e moderne, germano, hollandese, anglese, italiano, espaniol, portugese, polonese, russo, hungaro, yiddish, hebree, romanian e turco. Ma qual lingua seligera Horace?
   Ille comenciava parlar arabic! August non poteva responder, ille comprendeva quasi nihil! Tunc Horace diceva in svedese:
   "Kom tillbaka om tio år så försöker vi en gång till!"
   ("Reveni post dece annos e nos essayara de novo!")

August continuava su viages. Iste vice ille percurreva le vaste continente asiatic e apprendeva in torno: arabic, persian, hindi, bengali, sanskrito, chinese, coreano e japonese. Post dece annos ille retornava a Horace, ma iste vice ille optava parlar islandese con August. Le juvene non habeva apprendite iste lingua e dunque de novo falleva.

Assi decade post decade passava. Ni August ni Horace senesceva. August apprendeva linguas in un tempo sempre accelerante, quanto plus ille cognosceva tanto plus rapidemente su studios progredeva. Ma Horace le defiava con idiomas sempre plus inusual e cata vice August faceva fiasco.
   Le parentes de August moriva. E post multe annos anque su fratre. Ille non plus habeva contactate illes. Ille habeva vergonia e detestava su maledicte condition. Ille evitava gente e quasi solmente habeva contacto con inseniatores de linguas. Ille esseva polite a illes e sempre un diligente studente exemplari.
   Finalmente anque Carl moriva. Ille nasceva ante le cambiamento del parentes. Le matre continuava viver. Illa esseva transformate ante le nascentia de Adela. Horace refusava dicer a August qui le habeva mordite e de qual ration. Ille anque non voleva revelar proque ille mesme non habeva prendite le antidoto. Forsan ille voleva viver eternemente? Ille ya habeva un vita confortabile e deveniva un experto de linguistica.
   A vices Horace cambiava identitate pro non causar sensation con su constante etate de circa 45 annos. Ille de costume habeva tres servitrices. Ille e su sposa viveva de lor sanguine.

Ma August non voleva viver in le mesme maniera como Horace. Ille voleva revenir al stato normal. Ille voleva trovar amicos, un travalio interessante, trovar le amor de su vita e fundar un familia. Ille sapeva que Horace forsan mentiva quando ille diceva que ille habeva le antidoto, ma totevia su sol chance esseva succeder in su prova e reciper le cura tanto ardorosemente expectate.
   Ille visitava populos primitive e apprendeva lor linguas. Ille viveva con tribos indian e in America del nord e del sud e plus tarde con populos african. Ille cercava adjuta de shamanes con le spero que illes le poterea curar ma nemo succedeva usante lor rituales o herbas. Ille timeva que si ille vaderea a un hospital in le mundo civilisate, le scientistas le incarcerarea pro facer de ille un objecto de studios medical.

Gradualmente August deveniva un genio linguistic. Durante longe tempore ille habitava in SUA e laborava como interprete e traductor. Ma ille evitava le autoritates e cambiava su identitate e moveva a un nove loco si presto que alcuno deveniva suspiciose contra ille.
   In 2001 ille retornava a Svedia. Usque iste die in 2015 ille habeva apprendite plus que 280 linguas. In despecto de isto ille falleva con le prova de Horace. Le ultime vice ille voleva parlar le lingua construite Lojban. E le penultime vice ille habeva surprendite August per parlar Älvdalska, un minor dialecto svedese que diverge multo del svedese official e non pote esser comprendite de personas non-initiate.

Io audiva le longe historia con fascination e non poteva interrumper August, pois que su parolas me hypnotisava in un maniera inexplicabile. Quando ille habeva finite su narration io prendeva un profunde halito e diceva medio amusate, medio confundite:
   "Isto esseva le plus imaginative ma inverisimile historia que io unquam ha audite."
   "Il es comprensibile que tu non me crede, ma io pote provar que illo es ver", ille respondeva seriosemente.
   "Como?"
   "Io ha un album con vetere photos sur le quales tu pote vider me. Alicun de illos son prendite in le initio del vintesime seculo. Io ha le mesme aspecto como nunc in tote le photos."
   "Photographias pote facilemente esser falsificate. On pote crear nove photos que sembla esser facite ante cento annos, si on ha le adequate equipamento" io replicava in un tono sceptic.
   "Mira mi dentes", ille continuava e aperiva su bucca assi que io notava duo parve protuberantias acute, un a cata latere, in le dentatura superior.
   "Il es facile facer obturationes con un talia special", io commentava. Mi voce tremulava un pauco. Io comenciava devenir nervose.
   "Attention!" ille subito critava, e indicava a alco detra me.
   Reflexemente io me in haste verteva, ma non poteva vider alique inusual. Quando io me reverteva io discoperiva que August habeva currite via. Durante su contar, al mesme tempore ille insensibilemente habeva liberate su gambas e manos del cordas. Io le persequeva al cocina. Ibi ille trovava un cultello acute. Ille me mirava desperatemente.
   Io hastava via del cocina pro trovar alco de defensa in le appartamento. Io prendeva un grande parapluvia e reveniva al cocina. Io critava in horror quando io videva que ille habeva facite.

Un liquido viscose verde obscur efflueva del vulnere. Illo lentemente stillava al solo. Subitemente un putor acridulce plenava le aer. Ma post un momento le liquido cessava effluer del vulnere al ante-bracio.
   August lo siccava con le manica del camisa e le vulnere non plus esseva visibile! Le liquido al solo quasi habeva evaporate e un odor disgustante plenava le aer. Nausea me attaccava e io tremeva in terror. Ma August levava su manos in un gesto calmante e diceva suaviloquentemente:
   "Io spera que nunc tu me crede. Io non pote explicar mi condition. Io mesme non lo comprende. Mi sol explication es que Horace jaculava le malediction del Diabolo super me. Ma io non es malevole. Io vole de nove devenir un homine ordinari. Si il vos place, vamos a finir studer klingon e postea io te lassara in pace."
   Io reganiava un poco de mi continentia:
   "Proque tu essayava suger mi sanguine?!"
   "Io ha fame. Io non habeva alternativas. Si io non recipera sanguine tosto, io morira."
   "Proque tu debe biber sanguine human?"
   "Io pensa que isto es causate del malediction. Solo sanguine human me gusta. Sanguine animal es repugnante. Io ha vomitate post le pauc vices quando io lo habeva gustate."
   "Tu ja ha sugite mi sanguine. Anemia me affligeva. Ma proque io non ha vulneres?"
   "Mi saliva ha un effecto anesthesiante e vulnerari. Le victima senti nihil quando mordite e le parve vulnere dispare post alcun minutas.

Io taceva. Io esseva esturdite e paralysate. Nos mirava le un le altere.
   "Io pete" ille diceva, "lassa me biber solo un pauco de tu sanguine, assi que io supervivera le nocte. Deman io bibera le sanguine de alcuno altere...tu sentira nihil...io pete..."
   Io ancora esseva paralysate. Ille se approximava lentemente.
   "Quando Horace te mordeva tu esseva transformate. Proque isto non occurreva in mi caso?"
   "Io non sape. Nemo del personas qui io ha mordite esseva toccate del malediction."
   Ille se inclinava lentemente verso mi collo. Io claudeva mi oculos. Dece-cinque discrete tic-tacs del horologio mesurava le silentio. Postea ille se levava.
   "Gratias!" ille diceva silentemente e vadeva via.

Io le permitteva remaner in mi appartamento ma claudeva le porta a mi dormitorio in le vesperes. Nos intensificava le studios. August debeva haber su visita a Horace post solo duo septimanas. Ille anque admitteva que klingon non le placeva, ma ille esseva determinate a apprender cata lingua que ille trovara. Finalmente ille complira le proba de Horace, isto ille ja habeva decidite.
   Su opinion esseva que klingon es dur e aggressive. Ma io lo defendeva: illo es perfecte pro le fascinante nation de guerreros ex Star Trek e illo ha multe unic finessas grammatical. Ma August prefereva le linguas romance ante tote le alteres. Ille parlava laudativemente de francese e italiano. A vices ille declamava varie citationes in iste linguas in un voce passionate.
   Un vespere io le demandava si ille cognosce Interlingua. "Naturalmente", ille respondeva sin hesitation. Ille lo habeva apprendite in solo un vespere in septembre 1964 in un bibliotheca in Nove York, ubi ille habeva trovate un manual. Ille tunc ya jam cognosceva tote le linguas fonte, e tamben le latino e le greco, ergo le studio esseva como un joco infantil. Nos parlava in Interlingua un par minutas e io me gaudeva del opportunitate a de novo usar le lingua oralmente. Io le monstrava un novella in Interlingua, le qual io quasi habeva finite.

Heri ille partiva con su grande antiquate valise. Io senti relevamento, ma un parte de me de facto regretta le absentia de ille. Esque ille complira le prova de Horace? Ha ille vermente le antidoto? Como on pote explicar scientificamente le transformation peculiar de August, que tornava su sanguine a un putente verde liquido, cambiava le preferentias de su apparato digestive a lo de un sanguisuga e arrestava su senescentia?
   Io es stupefacite del facto que le vita es plen de tante phenomenas inexplicate, le quales io non del toto habeva experientiate ante le dies recente. Io es profundemente toccate de lo que io ha spectate e per iste ration io ha scribite iste lineas: pro documentar lo que ha evenite pro le posteritate. Forsan alcuno in le futuro illos trovara utile, si confrontate con situationes simile a los que io ha incontrate.