Quarantena

Io specta trans le fenestra:

Deserte stratas
Le celo es vacue
Nulle aviones,
solmente aves in arbores

Le aere es pur
ma sembla esser frigide
Le radios del sol ponente
consola le mundo timorose

Al ponte, nulle automobiles
Illos es in garages, a parcamentos
Le ponte reposa
post un longe tempore

Le trottoirs desira bottas
que se move
Le cardines del portas se rigidi

Le tragedia silente
levita como un spirito
super le citate dormiente
et exhala su sufflo al domos

***

Io sede in mi camera
Le parietes me specta
e io specta al schermo

Le computator es connectite
al systema nervose del mundo
Illo senti toto e me dice toto

Le aere es suffocante 

Io aperi le porta al balcon
Multes ha facite lo mesme
Le homines es insulas
e insimul nos es un archipelago:
isolate ma non sol

Un die le aqua que nos separa
se vaporisara e creara nubes
que longemente flottara super nos
admonente nos de iste dies

Escappante trans le foreste

Io curre trans le foreste

escappante le malade mundo

Hic nemo tussi

e le aves sape nihil

Le celo es rubide

Le sanguine ha evaporate

del frigide, pallide

corpores morte

Le sol celate crita

e le brumose nubes treme

Arbores ominose bloca le via

Io non potera fugir

Rex Corona

Le inimico invisibile diceva:

Le mundo ha un nove rege

Ecce io: Rex Corona

Io ha un grande corona auree

e un sceptro con dragona

Io es un rege potente

que in omnes timor eveliara

Io decidera qui va viver

e qui in pena morira

Tote le mundo es mi dominio

Mi poter es sin limite

Muros non me stoppara

e resistentia es inutile

Mi colpo forte vos va abatter

Le spero e amor io ruinara

Vostre familias sera fragmentate

e ante me vos vos inclinara

Io sape que vos non me pote vider:

ecce mi fortia, mi avantage

Invisibile es invincibile:

ecce mi cruel, ma ver, message

Ma le homines respondeva:

Tu non es le prime e non le ultime

Multe pandemias ha venite e passate

Nos vinceva plus fatal morbos que tu:

multe pestes nos ha superate

Tu pote abatter nos, facer nos cader,

ma nos nos de novo levara

Tu pote colpar nos usque sanguine

ma nostre vulneres curara

Tu pote raper via personas amate

e tunc nos le lucto longe portara

Ma nulle lucto es sin fin

nam de novo cata die nos nascera