Amar lo amar

 

Amar lo amar

e mangiar mangiar

que gusta Ben,

ma non le alteres,

non es ben,

Senior Soler

vole poter

soler dicer

Speculationes super speculos spectacular

 

Vitros enigmatic es fenestras

a mysterios ben celate

Le realitate es extendite

al bordo del ruptura

In su dolor il ha

le prime semine

del grande responsa

Demones jocose

essaya vivificar angelos enoiate

Illes latra e phreneticamente agita

lor caudas spinose

Speculos specula super speculos spectacular

Le infinitate appare

e con surprisa specta le vita quotidian del mortales

Nos specta in retro ma solmente vide vacuitate

Nostre oculos es plenate de lacrimas

le quales nunquam cadera

proque illos se vaporisara

e formara imagines al speculos e al fenestras:

imagines le quales contara nostre historia

ad aures del vacuitate

 

 

Le mysterio sin parolas

 

Le mysterio sin parolas insonormente levita

super nostre capites, sub le vitro

Su acute angulos menacia omnes los

que time lor mysterios interne

Le symmetria es sacre

Illo nunquam sera rumpite

Su logica es invincibile

Nunc illo se manifesta

como un veritate indisputabile

Illo seca le aere

faciente sonos sibilante

que echoa in nostre mentes

Divin naves spatial

occurreva ex nihil

Nostre animas es reflectite

in metallo incognite

Le sedias nos attende

Nos expectava cossinos

ma trovava frigide metallo

Nos treme, trepida e succute

subjugate per tote le emotiones

que unquam existeva

 

 

Le tambur es silente

Al tabula sta le yogurt

Le oculos reguarda

fixemente

Poema enigmatic

Radios energic

Tu ultraviolette radios energic

vaporisa mi dolo infrarubie

Tu aperi un cassa metallic

del qual subito emana

le colores del prisma:

nuances que io

nunquam ha vidite

Ora le radios transforma

le dies e le vesperes

quando mi mente

es portate de mi corpore

A vices euphoric,

a vices cecate e fatigate,

io mangia mi sic pan

e bibe le rore matutin  

Sentimentos semihumide

Le guttas de aqua se vaporisa

ante attinger le terra

Illos crea un nebula pensive

le qual vela le paisage sudante

Pesante aer disanimate reposa

al herba tan fatigate

Le symphonia minimalistic del grillos

echoa inter petras

Io sede a un stirpe

et excambia le ultime

frigide pensatas

a sentimentos semihumide