Dansa al tambur
Lassa le rhythmo ducer tu gambas
Torna te a un instrumento
del pulso del vita
Le pulso del vita
– non solmente le battimento del corde,
ma anque lo del tambur,
e le joiose claccar del talones
Illa:
Prende le bodhrán in tu mano sinistre
e le cipín in le dextere
e lassa le mano dansar
insimul con corde e anima
Nos vive in le mesme rhythmo,
nostre halitos harmonisa
Nos parla le mesme musica
e pensa del mesme canto
Vos sempre vole
audir le vetere cantos
Le mesme melodias
cata die, cata nocte
Le nove musica
es fortiate tacer
Illo resta tristemente
sur partituras non legite
non es le unic
ma illes occupa le piedestales
que obscura le vista
Illes obscura le vista
al juvene silva fresc,
al brancas melodic
in formas original,
al nove folios tonal
e aves que pipa
trillas inexpectate,
salutante le nove ver
Le domo es un symphonia
Illo ha quatro etages
Io aperi le porta
e entra al cavia de scalas
Io ascende le scala
Do-re-mi-fa-so-la-si-do
Al prime etage
habita le familia Lignos
Detra le porta on audi
un polyphonia de voces agitate
Flautas e oboes sona ”Allegro con fuoco”
-Il ha un incendio!
Fratre Fagotto trova le extinctor
e extingue le foco
Io ascende le scala
Do-re-mi-fa-so-la-si-do
Al secunde etage
habita le familia Chordas
Detra le porta on audi
musica suave – ”Andante cullante”
Le familia ha siesta post le prandio
e le minores se ha addormite
Mamma Viola cuna le bebe
Io ascende le scala
Do-re-mi-fa-so-la-si-do
Al tertie etage
habita le familia Percussion
Papa Tympano conta un scherzo
e le cymbalos ride in alte voce
Io ascende le scala
Do-re-mi-fa-so-la-si-do
Al quarte etage
habita le familia Corno de Chassa
Illes ha le melior vista
al silva adjacente
e sona un forte fanfar
in honor de illo – ”Rondo-Finale”
Io batte lor porta
e illes me lassa entrar
Io toasta con mi amicos
Cata un ingluti su Jägermeister
durante que le melodias del cornos
echoa trans le foreste
Theorba e guitarra
un triste historia narra
de passion e calor,
de cordes plen d'amor
Ante annos quatro centos
in Roma, in un parve strata
theorba olim incontrava
del sonios, su amata
"Solmente tu me pote dar
le felicitate plen e clar"
theorba persuasivemente diceva
ma guitarra tunc respondeva:
"Nostre familias non va permitter
lor nomines assi compromitter
Illes odia le un le altere,
del matino usque le vespere
Nostre amor non florescera
dunque nos lo transformara
in musica que sempre vivera
e que multe homines audira
In distante futuro, post plure seculos,
quando nos certo sera oblidate
nostre amor ancora sonara
in ancian instrumentos preservate"
Inexpectatemente
veni le nove sonos
e massa mi sensibile aures
con molle digitos extraterrestre
Le colores de un sol alien
se transforma in tonos
que caleface mi cerebro
Incognite spatio se aperi
e initialmente io senti timor,
ma tenere vibrationes
adjuta le relaxation vincer
Io entra un foramine,
que se aperi in le aere ante me,
e subito es in un altere loco:
un mundo ubi toto flue
e ubi milles colores
se incontra e basia
pro crear nove colores
que io nunquam ha vidite antea
Io extende mi manos
e tocca multe colores
Cata un ha su proprie tono
Io realisa que io sempre suspirava a illes
Io tocca multes al mesme tempore
e hypnotic harmonias
tocca mi testa
e titilla le radices del capillos
e invia electric formicas
al longe de mi spina dorsal
Un totalmente nove musica
plena le spatio ubi io flotta
Nove sonoritates que aperi le sensos
Nove timbros que da libertate
Obsolete limitationes se dematerialisa
Lo impossibile deveni possibile
[Plure horas passa]
Ancora io voga inter incognite pigmentos
que justo nasceva ante mi oculos
Al fundo distante io vide mi urbe
Illo pare gris e tediose
ma io senti como illo me trahe retro
Tosto sera le tempore pro atterrar
ma ancora un parve momento
io vole remaner in iste mundo incantate
Digitos dansa, joca e ambula
al claves blanc del piano
Le claves nigre es dur pilares
le quales illes evita
pro non ferir se de novo
Diatonic melodias parallel,
alternante accordos arpeggiate
Nusquam chromatica
o modulationes es vidite,
nulle dieses o bemolles
Del magnific fenestra panoramic
del sparsemente mobilate camera
on vide le luna blanc e le nubes
Le sol del alba es al dorso del domo
e le neo-eveliate vicos del village
appare in calide colores
Forsan le piano es un poco disaccordate,
ma isto non preoccupa le pianista
Perfection es por personas pavorose,
non pro illes como le cygno blanc,
que batte su albe alas
in porose, blancastre nubes
sub le luminositate del luna del aurora
Le viro con le gladio
veni furtivemente
pro prender
su ardorosemente expectate
vengiantia
Sed qual es le voce
que echoa in le palatio
e plena su passages e salas
con melle etheric?
Qual es le canto
que porta delecto
e ad homines, e ad deos,
que funde cordes
e los transforma
a sacre incenso
que ascende in alto,
verso le domo supreme,
illuminate del luce
del luna e del stellas?
Qual es le melodia
que del plus profunde
puteo de dolo
eleva le anima,
lo vesti in habitos de seta
e pone a illo un corona auree,
lo prende verso le firmamento
e lo monstra le splendor
del dece milles regnos cosmic?
Qui crea le musica
que face le mano del assassino hesitar,
perder su gladio
e sparniar le vita del maestro?
Isto es un del novem
joieles del imperator,
le maestro Tansen
qui canta Raga Darbari
Iste musica dona spero,
nam illo es plus potente que le gladio,
plus potente que cannones,
plus potente que grande bombas
Que iste musica sanara
le tormentate,
sanguinante mundo
e lo facera rememorar se
le ancian benediction que flue
del Fundamento Del Existentia
In iste dulce momento
nasce le movimento
Le dansa es plen de calor
Le dansa es multicolor
Tu es un pecia de arte
Io sempre va amar te
Move tu bracios e gambas
Balla tu tangos e sambas
Poco a poco le realitate
assi es modificate
Le grande transformation
inunda nostre nation
Quasi abstracte figuras
ascolta le gran' overtura
del opera del dulce vita
que stimula et excita
Tu deveni un belle ave
Le movimentos es tanto suave
Tu e io vola in celo
Le nubes blau simila velos
Movimentos e color
dansa le ballo del amor
Le lente movimentos face qui?
-Il es io, practicante tai chi
Con cordes plenate de dolo
nos specta in alto e dice:
Dona nos pace e felicitate
Que infantes jocara con joia
sin audir le ruito del guerra
Que lor genitores ben laborara
re-edificante le terra
Que le campos morte sera fertile
e satiara le gente affamate
Que le ruinas cadera e domos renascera,
grande e bellemente decorate
Con cordes plenate de dolo
nos specta in alto e dice:
Dona nos pace e felicitate
Que le cannonadas sera supplite
de canto de aves
e le lamento e critos
de riso excitate
Que le odio e le ira e le spirito vindicative
sera substituite de amor e amicitate
Que omne le homines laborara
pro salvar le mares, le terra e aer
Que illes quitara le apparatos de morte
Tote le armas debe cader
Con cordes plenate de dolo
nos specta in alto e dice:
Dona nos pace e felicitate
