Le stella vesperal

Durante le noctes sin Selena

le astros brilla intensivemente

Le stella vesperal tunc plena

con spero mi fatigate mente

Stellas de amor e spero

Le universo es obscuritate
ma le stellas,
le micre punctos de luce
diffuse in spatio immense,
illumina le infinitate
e lo face belle, splendide

Non time le obscuritate
intra te mesme, intra alteres
tanto longe quanto scintilla
le stellas de amor e spero
in tu auguste spirito seren

Stella hibernal

Calide auree stella hibernal 

Tu me rememora del gaudio vernal 

Ex tu interior luce emerge 

Sur terra glacial tu lo disperge 

In iste tempore de guerras fatal 

Tu adveni con le pace de Natal 

Sempre tu porta a nos le spero 

Preveni le cadita in despero

Stella e sol

Tu es le magnanime sol

que illumina le longe dies

del nordic estate

e le stella coruscante

que dora le firmamento
del nocte hibernal

Le filia del stellas

Un stella cadeva del celo

e nasceva como un filia

e le sol brillava a illa

pro donar fortia e zelo

Quando illa parlar comenciava

a omnes illa contava:

”Mi sorores le stellas son

e le galaxia es mi matre”

Sed nemo voleva audir

necuno habeva le tempore

triste illa deveniva

a solitude le filia fugiva

Ma un die un fulgure

escappava al ethere

e le filia dispareva:

un stella de novo nasceva