Tu me mira in le oculos
Tu susurra
Tu crita
Tu me conta un secreto
que longemente fermentava
in tu fer mente
A vices io reguarda al latere
al viro qui sede
ibi al solo
e se amusa
con pecias de papiro
Io mira retro
in tu oculos
Tu ancora parla
incoherentemente
De tu oculos surge
un reguardo radioscopic
que passa mi oculos,
mi cerebro e cranio
Si tu volerea,
tu poterea vider
tote mi secretos,
ma probabilemente
tu es troppo sepelite
in le tue
e non pote
reper trans le herba
e in mi cava
Tu sede al scena
Io es tu publico
Tu me mira in le oculos,
plora e lamenta
Pois tu te evelia,
surride e te inclina
Io applaude
nihil era real
Ancora io me senti
vacue
