Io bibe mi lacrimas

Io bibe mi lacrimas

assi que illos non caderea al terra

e lo intoxicarea

Illos flue del oculos

a basso verso le labios desiccate

Labios desiccate

que deveniva mute

e mesmo incapabile a susurrar

le nomine amate

Que es le pardono?

 

Que es le pardono?

Non plus parlar del culpa?

Oblidar del passato e spectar al futuro?

Rememorar se le passato e acceptar le dolor?

Creder que ille qui noceva se repentiva

e non nocera plus?

Si on pardona alcuno, esque on debe creder

que le persona se ha corrigite?

Esque il existe pardono sin fide?

Quante vices on pote pardonar

post que on ha incontrate perfidia tante vices?

Ille qui pete pardono e promitte melioration,

quanto credibile es un tal persona?

Esque bon intentiones pote vincer

le character e habitudes establite?

Nos nos noceva

Io peteva pardono ma non lo recipeva

Tu non ha petite pardono

pro le cosas que tu faceva:

assi, como progreder?

A vices le pardono require tempore

assi io me vesti in le habitos de patientia

e spera que io los longemente tolerara,

los conservara in un stato munde,

non los lacerara,

non habera frigido e non sudara

Al fin io me disvestira,

stara nude ante te

assi que tu me spectara

e videra qui io vermente es

Lacrimas in le rivo

Io sta apud le murmurante

rivo montaniose

Dolo e suspiro comprime le corde

Amar e dulce lacrimas

flue a basso del genas

e cade in le rivo

Prestemente le lacrimas flue via

con le torrente aquatic

Illos es battite contra petras,

caressate del herba

e jectate a basso de cascadas

Illos hasta preter villages e plagias

ubi infantes joca, curre e ride

Illos es tirate de vortices

preter quacante anates

e cygnos tacente

Quando le vespere se approxima,

le lacrimas flue a in le citate

al qual illos ha suspirate nocte e die

Illos reflecte le lumine de omne le fenestras,

le lustro del lanternas e le splendor lunar

Le calor del citate evapora le lacrimas

e le vento los porta retro al montanias

Illos reveni con spero e consolation

Io ancora sta apud le rivo montaniose

e subito senti lor fragrantia distante

Io claude mi oculos e dice un oration

Post un momento io aperi mi oculos

e reveni a mi parve cabana 

Anima fraternal

 Reguarda mi facie

Vide tu le tracias del lacrimas sur mi genas?

Si tu vole vider mi beltate

tu non pote evitar vider mi dolor

Esque tu vide tu reflexion in mi oculos?

Pote tu recognoscer

tu anima fraternal?

Ha nos vadite sur le mesme sentieros?

Tu vide le surriso sur mi labios

illos tosto te contara

del sentieros que finalmente duceva al gaudio