Lacrimas desiccate

 

Quando le lacrimas

se ha desiccate,

solmente remane sal:

emotiones mineralisate

e demandas sin responsas

Le rivo de lacrimas

Mi lacrimas cade

in un rivo forestal

A ubi flue le rivo?

Al village,

a un obscur, frigide puteo?

Al laco acidificate,

ubi pisces non plus vive?

Al cemeterio,

pro aquar le mortos?

Mi lacrimas cade

in un parve rivo

Io non los pote arrestar,

illos veni in abundantia

Io me jace in le herba

e attende le consolator:

le somno,

mi amico que me prende via,

prende via de mi dolor

Io sonia

del rivo de lacrimas,

que flue in basso

al longe del monte,

et es battite de petras acute,

grattate per arbustos spinate,

jectate in basso per cascadas,

flagellate per ventos,

per le sol quasi vaporisate,

pro al fin effluer al mar,

dissolver se in su frigor pacific,

e durante le resto del infinitate

del undas molle esser cunate

Real durante un instante

Nostre infante

que nos nunquam incontrava:

le morte veniva ante le nascentia

Le spero flueva via

insimul con le sanguine

Tu solmente lassava le angelos

pro un curte curte momento

Durante un instante real tu deveniva

ma tosto vadeva via

al transparente nebulas del memorias

A vices io pensa del vita

que nunquam eveniva

Mille possibilitates

que subito se dissolveva

Un vacuo invisibile

remane post te