Dec 24, 2021

Non toto es mal durante Natal

 

Felice Natal

germicidal

Bon Anno Nove

-le anno del bove


Felice Natal

toto digital

Bon Anno Nove

-le anno de Jove


Felice Natal

agricultural

”Bon Anno Nove”

dice le ove


Felice Natal

postcolonial

Bon Anno Nove

plen de mangrove


Anno del tyranno

Natal in hospital

”Bon e Felice”

le diabolo dice


Le bonbon es bon

si tu vive in Bonn

ma durante Natal

illo es fatal


”Non toto es mal

durante Natal”

dice Nicolaus

con voce nasal


E pois ille ride

usque anno sequente

nam ille ha fide

que homines ridente


vincera con humor,

faciente melior

le mundo hemorrhoidal

con le fortia de Natal



Dec 20, 2021

Adeo Ingvar!

Heri moriva le grande pionero de Interlingua, Ingvar Stenström.

Ille attingeva le venerabile etate de 93 annos. Ille laborava intensivemente pro Interlingua durante plus que 70 annos!

Quando io apprendeva Interlingua io usava su excellente manual
”Interlingua – Instrumento moderne de communication international”
e su dictionario ”Interlingua-svensk ordbok” con 25.000 entratas.

Quanto longe Interlingua vivera, 
tanto longe anque vivera le memoria de Ingvar!
Alora, que nos usa Interlingua e disperge lo in tote le mundo, 
assi que lo sempre crescera!

Ingvar appreciava mi musica e poesia. Ille mentionava alcun vices que
le canto ”Le futuro” le placeva specialmente.
Dunque io dedica iste canto a ille. Ecce illo:

 

Dec 12, 2021

Amor renascite


 

Le crepusculo cade,

gelide es le vento

Mi lacrimas

congela sur mi genas


Io audi tu passos

de plus in plus insonor

Tu figura se funde

con le umbras


Io voca tu nomine

Io plora, io crita

Io preca, io appella,

intona un elegia,


ma tu non te torna,

continuante camminar

Tu me ha renunciate,

inevitabilemente


Tote le stellas cade del celo

e deveni incinerate

Le Luna deveni extinguite

proque le Sol ha morite


Le tempore ora collabe

e deveni un nunc insuffribile

Omne memorias aurate

se torna a fabulas absurde


Proque tu lassa le calde focar,

plenate del riso de nostre infantes?

Nos ha passate periodos difficile

ma io sape que tosto illos finira


Io non pote finir creder

que insimul nos vincera

Como pote un amor perenne

subito cessar respirar?


Io extende mi mano a te:

Prende lo! Prende lo!

Isto es le mano que ama adjutar te!

Isto es le mano que ama caressar te!


Da me un ultime opportunitate!

Non reguarda in retro, solmente in avante!

Monstra me le via que tu vole vader

e io te sequera


Esque tu te remembra

como nos vagava in silvas

audiente le canto del aves,

lor trillos e gai melodias


Le cantatores forestal

ancora nos attende

Illos spera que nos revenira

vadente mano in mano


Le nocte ha cadite

Io remane e ha frigido,

ma le spero me impedi

de revenir al domo


Cata vice que un umbra se move

io crede que tu reveniva

Quando le folios sona in le vento

io crede que es tu passos


Al fin io es fortiate

a revenir al vacue casa

Io accende un foco in le furno

pro calefacer mi rigide manos


In le calde, amene flammas del furno

io vide multe imagines consolante

Io vide tu facie surridente

e memora tu parolas que me portava joia


Io vide imagines de nostre annos commun

Micre, felice momentos quotidian

e io me demanda con triste mente

si tu anque memora o jam ha oblidate


Incognite imagines le flammas me monstra

An isto es futur occurrentias

o mer phantasias

generate de mi mente fatigate?


Io vide como nos es insimul al tabula

e ambe le infantes es ibi

Nos mangia cibo gustose,

nos parla e nos ride


Le absolution ha sanate

le vulneres de nostre animas

Le amor ha recrescite

e de novo floresce


Post le cena nos nos imbracia,

nos imbracia nostre amate infantes

Nos canta melodias gaudiose

e lege un conto excitante


Lento le foco se extingue

ma le brasas disperge calor in le camera

Io me jace al lecto

e al fin claude le oculos


Pensatas sperantiose me cuna a somno

Io memora belle poemas consolante

e pensa que le alba que tosto venira,

sera le alba del amor renascite


Tunc io de novo te imbraciara

con affection e teneressa

Io basiara tu labios

e susurrara: ”Io te ama”


Ma usque tunc: bon nocte, mi amor

Dormi ben, collige fortia!

Que fatiga e desperation cedera

faciente placia pro le amor renascite

 

Dec 8, 2021

Mi suspiro


Mi suspiro es le rivo,

que murmurante caressa petras lisie

a su cammino a basso del monte


Mi suspiro es un nimbo pesante

que quandocunque liberara

su cascadas super silvas


Mi suspiro es le arbore

que attende le tenere tocco

del vento vesperal


Mi suspiro es le nocte

que vole esser illuminate

de stellas distante ma scintillante


Mi suspiro es le alba

le qual eveliava le spero

de trovar ver amor


Mi suspiro es un heliantho

que torna su facie verso le sol,

sempre volente calor


Mi suspiro es un homine errante

que sol vaga al via del vita

e voca inter montes,

ascolta le responsa,

ma solmente audi le echo

de su proprie voce

 

Dec 6, 2021

Nocturne desiro

 

Io non pote dormir

Le cute arde,

io non pote relaxar me

Le corde batte,

io me torna e torna in lecto

Quando io claude mi oculos

io solmente vide te


Io vole sentir tu fragrantia

pois tu es le plus exquisite perfumo

extrahite de rubide rosas

del plus belle campos

in le pais de amor


Io vole gustar te,

pois tu es le plus dulce nectare

Como un colibri

io vole planar ante te

e basiar le interior de tu flor

 

Nov 19, 2021

Le libro es un porta

 

 

Le libro es un porta

Io aperi le porta a cameras

le quales io nunquam visitava

Cata vice quando io torna le pagina

io vide nove vistas, nove homines


Le libro es un domo

con multe portas e cameras

e le planca de libros es un urbe magic

ubi io sovente ambula,

meravilia,

e sempre discoperi nove cosas


Mi libro favorite es mi proprie casa

Hic io reveni post un longe die laboriose,

entra le salon,

me sede al confortabile

e mira trans le fenestra

al paisage plenate de pensatas nobile

 

Nov 18, 2021

Le fumo

 

 

Quando io vide tu exquisite

meraviliose, seducente figura

io deveni calide, io arde

e me transforma a un spira de fumo

que seque le vento

e delicatemente caressa tu cute


Io vole esser tu cigarretta

que arde inter tu molliate,

calide, exuberante labios


Io es le fumo que tu inhala

al profunditate de tu pulmones

Io es le dulce veneno

que flue a in tu sanguine

Io senti como tu te relaxa,

et alleviatemente exhala


Tu labios me incircula,

me pressa, me inhala,

Io es comburite,

absorbite in tu corpore

 

Io te porta un euphoria magic

e insimul nos plana in alto

como duo neonate papiliones

verso le verde celo

plenate de jalne nubes

que fragra dulcemente

de caramello, vanilla e liquiritia

 

Nov 2, 2021

Sushi


Sushi al platto
Suppa in stomacho
Pace in anima
 

Nov 1, 2021

Le cucurbita


Ardente oculos in nocte
cerca le die que jam ha morite
Le die ha disparite
ma le spero refusa addormir se,
vivificate de van illusiones

Le mucide cucurbita
dispersa ubique
le odores del fugacitate,
evocante le lucto
super toto lo que es perdite

Le suppa de cucurbita
ha essite mangiate
Satiate homines dormi
Solmente le vacue scalia vigila:
illo luce e grimassa
e parla con le mortes 


Oct 22, 2021

Scriptura dextromane

Chronica publicate in Panorama in interlingua, no.2, 2019

Un facto ben cognoscite es que nostre scriptura latin curre de sinistre a dextere. Isto es multo practic pro le majoritate dextromane del population. Trans le seculos le manos dextere, con le penna firmemente fixate inter le digitos, elegantemente ha glissate sur papiros, lassante post se un cauda de litteras ligate, linea post linea, pagina post pagina.

In comparation, le gente sinistromane ha experientiate plus de problemas. Le ancora molle tinta ha glissate sub le mano e lassate nigre maculas. Isto que justo habeva devenite scribite immediatemente se celava, assi obstruente le fluxo e continuitate del pensatas. Pro evitar isto, le position del mano o del papiro debeva esser adjustate.

Leonardo da Vinci, le genio sinistromane, solveva le problema per scriber reversemente.
Si ille haberea essite un judeo o arabe, ille non haberea debite emplear solutiones tanto inusual, nam le scripturas semitic curre de dextere a sinistre. Si Leonardo haberea essite un dexteromane erudito judee, forsan ille haberea ponite le litteras hebree in un sequentia de sinistre a dextere?   

An il es possibile que egyptianos, israelis e iranianos: populos que scribe de dextere a sinistre, ha un plus grande percentage de gente sinistromane, date que isto facilita le scriber? Sembla que non, secundo mi rapide recerca al internet. De facto, in multe culturas on considera le stato de esser sinistromane un cosa mal. Nos vide lo mesmo in le lingua: sinistre es le synonymo de mal e infortunate. In espaniol on mesmo ha substituite le parola "sinistre" con "izquierda". Iste parola es probabilemente importate del lingua basc.
In contrasto, "dextere" ha le significationes additional de "capace" e "habile".
In per exemplo culturas islamic on considera le mano sinistre como immunde e le dextere como munde. Assi on debe manear activitates "munde" como scriber o mangiar con le mano dextere. In tal culturas multe personas sinistromane es incoragiate scriber con le mano dextere.

Le chineses ha scribite lor signos logographic in differente directiones. Le scriptura calligraphic traditional sovente comencia al summitate e continua al basso. Isto es un astute solution, que da personas e dexteromane, e sinistromane, un confortabile direction de scriber. Totevia, le sequentia in qual on scribe le elementos del complexe signos chinese es optimate pro personas dexteromane. Hodie le majoritate del textos chinese es scribite de sinistre a dextere.

In nostre dies iste problematica tamen es minus actual. Le majoritate del scriptura es producite sur clavieros de computatores, tablettas e telephonos intelligente. Hic omnes ha le mesme conditiones. Le revolution digital ha portate equalitate, al minus a iste parte del vita quotidian del homines moderne.

Oct 13, 2021

Tu oculos


 

Tu oculos es como un oceano azur

Io los mira tanto longe, tanto longe,

troppo longe

Io me immerge in le amene aqua calide

del blau brillante mar

Le undas me cuna

e jocosemente caressa mi nude corpore


Io nata sub le superficie del aqua

Calefaciente liquide me toto circumfere

Io descende al profunditate

Io non pote respirar

Io inhala aqua in mi pulmones,

me torque in crampos,

pois toto deveni blanc


Io mori


Io renasce como un delphino

e agilemente, celeremente

nata verso le superficie

le qual io rumpe e me jecta in le aere

e le aqua asperge con milles de guttas


De novo io nata in le fundo

e intona un canto delphic

Io canta del beltate abysmal

de tu oculos

e de tu labios magnetic

que me tira verso tu aura:

quando nostre labios se tocca

le supreme foco se incendia


Toto isto io sentiva

quando io spectava tu oculos

e nostre labios se toccava

le prime vice

 

Oct 12, 2021

Adeos

 

 

Le vita es plenate de adeos

Io me rememora omne le homines

con le quales io ha studiate,

laborate, parlate, promenate

jocate e ridite

Le majoritate ha disparite de mi vita

Illes es distante

Alcunos es morte


Forsan le regno celeste

es un placia ubi on nunquam

debe lassar illes qui on ha car, o ama

Omnes es insimul

e se gaude del delectos divin

 

Oct 3, 2021

Un homage al Dea

Tu es un Dea,
belle, benevole e sage
Io non es digne
de restar in tu vicinitate,
ma ha misericordia
con un homine disviate
que suspira a esser amate de te

Tu es un Dea
e tu corpore resplende
Le energia divin
veni de tu celeste porta

Tu celeste porta,
le fonte del amor,
delicia e vita,
illo radia verso me,
illo evelia me

Follemente
io diceva stupide parolas
Io non videva lo divin,
solmente lo carnal
Mi folle lingua disviava
e causava le clausura
del porta divin

Io me confessa,
pete absolution,
cade ante tu pedes
Quanto plus profunde mi comprension,
tanto plus repententia io senti

Io non appreciava
tu presentia
Solmente quando le porta era claudite
io poteva mirar le paradiso
al qual io non poteva entrar plus

Absolve me, Dea!
Solmente nunc io sape qui tu es!
Monstra me mercede, aperi tu bracios,
sol io sta hic,
frigide, sin habitos

Io vole adorar te cata die,
portar te donos de fragrante fructos,
poner flores apud tu porta celeste
e cantar le melodia del corde ardente


Io vole prender tu mano
e vader verso le mar,
al oceano del amor infinite
Ibi nos natara,
ridera e joia sentira
e le tempore se dissolvera
in le molle undas translucide

Le benevole sol
nunquam se ponera,
illo nos calefacera, caressara
Nos frigide non plus sera

Tu es un Dea,
belle, benevole e sage
Io non es digne
de restar in tu vicinitate
Totevia io remane
Le spero impedi mi pedes
Io remane, io plora,
io lege iste poema a te
sperante que tu comprendera
le corde del poeta,
ille qui te amava tanto longe
e vole amar te multo plus
con amor sempre plus profunde,
reverentia e respecto,
nam tu es mi Dea

 

Sep 19, 2021

Poemas e pensatas 10 annos!

 

Le 19e septembre 2011, dece annos retro, io publicava mi prime poema in iste blog.
Io lo nominava ”Hic e nunc”:


Hic e nunc
nunquam tunc
calma tu pensatas
le folle acrobatas

Ubi tu va?
Tu perdera
le vita magnific
Isto serea horrific

Nunc es le vita
con amor facite
per nostre sonios
e vostre besonios


Vermente, viver hic e nunc ha essite un importante thema in mi poesia trans le annos. Isto es un importante parte de mi philosophia de vita.
Ultra isto io ha toccate multe altere themas: musica, amor, spiritualitate, linguas, viages, humor, le historia etc.
Durante iste dece annos io ha publicate 806 entratas: poemas, novellas e chronicas.

Io ha experientiate multe cambios in mi vita durante iste dece annos. Sovente differente situationes e evenimentos me ha inspirate a scriber nove poemas. Trans le annos le blog ha essite un puncto firme in mi vita. Hic io ha edificate mi proprie belle mundo de poesia e Interlingua, al qual io sempre reveni con joia.

Al fin, un nove poema, inspirate de mi prime poema:


Ibi e tunc,
in passato, in futuro
vola le pensatas,
le folle acrobatas

Ubi illes va?
Al mundo magnific,
illes inspirara
in un modo prolific!

Poemas e pensatas
con amor facite,
cata mense un manata
de parolas ignite!

Hic e nunc
tu lege le message
del poeta que vole
devenir plus sage



Gratias a vos omnes, mi lectores de tote le continentes de nostre terra (excepte Antarctica)!
Durante iste dece annos mi blog ha habite 143.774 visitas.
Io me gaude que vos vole leger mi textos. Isto me inspira a scriber plus!

Sep 10, 2021

Io ama odiar te

 

Io te ama
Io te odia
Io ama odiar te
Io odia amar te

Io vole caressar tu gena
e io lo vole batter usque sanguine
Io vole basiar tu bucca
e io vole sepelir un cultello in tu corde

Io vole sentir le delectos de tu femininitate
e io vole lacerar tu cute con un flagello
Io vole caressar te ubique
et excoriar te assi que tu crita de dolor

Io vole pardonar te tote tu maleficios
ma anque planifica un horribile vengiantia
Io vole que tu sia felice
e io sonia de te, moriente in agonia

Forsan tosto le indifferentia venira,
como un calme, seren liberator
que me liberara del amor e del odio,
assi que io te lassara vader via

Ah veni, suave indifferentia!
Exsanguina me, nam io ferve!
Restaura le balancia del fluidos,
dona me reposo e serenitate!


Sep 7, 2021

Dormi, mi amor

 

 

Le amor de illa se ha addormite
Forsan pro un tempore
o forsan pro sempre

Mi amor non pote vigilar
hic toto sol
Assi - dormi mi amor, dormi!
Io spera que un die tu te eveliara

Le die quando le amor de illa se eveliara,
anque mi amor aperira su oculos,
nam illo solmente dormetta, somnole,
ascoltante le halitos de illa

Ma usque tunc – dormi mi amor, dormi!
Reposa un poco, non agonisa
Que veni a te sonios plenate de spero
que tosto toto sera assi como antea


Sep 6, 2021

Sia tu me ama, sia tu me odia

 

 

 
Sia tu me ama, sia tu me odia,
io te amara
Sia tu es proxime, sia tu es distante,
io sentira tu presentia

Sia tu pensa de me, sia tu me ha oblidate,
io pensara de te
Sia tu vivera, sia tu morira,
tu sempre sera vivente pro me

Io vole memorar nostre suave momentos
e oblidar le momentos amar,
perder me in recollectiones de nostre communion,
quando sedente in solitude

Io cercara tu planeta al celo,
in nocte, de mi balcon,
iste scintillante planeta distante
ubi io non plus poteva morar

Aug 26, 2021

Le meravilia de un sol successo

 Chronica publicate in Panorama in interlingua no.1, 2019

Il ha certe compositores, cantatores o gruppos le quales ha un cosa insimul: lo que illes solo son rememorate pro un sol melodia o composition, nonobstante le facto que illes ha create multe altere obras. In anglese isto se appella "one hit wonder". In Interlingua isto serea

"Le meravilia de un sol successo".

Un exemplo del musica classic es Carl Orff, le compositor german qui creava le cantata Carmina Burana (1937), le qual ancora es popular in le salas de concertos. Illo anque sovente es usate in pelliculas. Su altere compositiones tamen ha cadite in oblivion total.


Un altere exemplo, ex le musica popular, es le gruppa anglese Soft Cell con le melodia "Tainted love" ("Amor corrupte"). Illes habeva in total dece melodias in le lista anglese del quaranta plus popular melodias (Top 40), ma hodie le altere novem quasi nunquam son audite.


A vices le plus popular obras de un compositor son apte a un certe formato. Le Concerto pro Piano e le Suite Orchestral del spectaculo "Peer Gynt", per Edvard Grieg, commodemente era combinate in un plethora de discos vinylic e discos compacte.


Alora, que causa iste phenomeno? Esque certe compositores solo pote facer un o un par bon melodias?

Forsan in certe casos, ma non omne. Que nos non oblida que Vivaldi era quasi toto incognite usque al annos 1920, post que ille habeva cadite in oblivion post su morte. Su popularitate immense cresceva solo post le secunde guerra mundial.


Carl Orff confessava a su publicator que Carmina Burana era su optime obra. In contrasto, le vetere Gustav Holst se plangeva super le facto que su multo popular suite orchestral "Le Planetas" non era su melior obra e obscurava su altere obras.


Secundo alcunos il ha duo typos de ascoltatores: illes qui vole audir musica le qual illes recognosce e illes qui sempre vole audir nove melodias. Le radio e le industria de discos ha favorisate le prime typo. On voleva ganiar moneta e attraher ascoltatores, presentante le plus popular melodias. Isto es un factor importante in le creation del "meravilias de un sol successo".

Un exception brillante es le societate de discos Naxos, le qual ha publicate multissime discos con rarmente sonate musica classic e multe prime registrationes de obras incognite.

E hodie, con le expansion del internet, il existe un massa de incognite musicos a discoperir pro illes qui cerca nove sonoritates. Alcunos devenira famose e postea anque appreciate de illes qui solo vole audir musica ben cognoscite.

Un facto remane: Le majoritate del musica que ha essite sonate in nostre mundo non es preservate in notas musical o registrationes de sono. Le majoritate del material preservate jace in archivos oblidate, pilas de discos o obscur sitos de internet. E le micre parte del tresor musical del mundo que es audite in salas de concerto, ecclesias, scenas et ex equipamentos stereophonic, circum le globo terrestre durante solo un hora, es troppo ample pro un sol persona a percurrer durante un integre vita.

Aug 22, 2021

Le jardin del peccatos

  

Illa entrava al jardin del peccatos,
vidente omne le arbores tentante,
con fructos preste a recoltar:
Pomos, granatas, piras e persicas.

Illa prendeva un fructo e lo poneva
in su febrilmente affamate bucca.
Illa sugeva e glutiva le dulce succos
e pois su fame era insaturabile.

Fructo post fructo illa mangiava
usque a su facie era toto glutinose.
Su stomacho doleva e tumesceva
ma illa non poteva arrestar se.

Su amico vocava del exterior:
”Reveni a me! Io te manca!
Proque tu me lassava?
Io suspira a tu basios
ma tu me abandonava.
Como tu pote assi facer
contra tu fidel amico?”

Illa respondeva:
”Forsan tosto io revenira,
que tu ha patientia, amico!
Cito venira le saturation.”

Hora post hora passava.
Le vespere arrivava.
Illa perdeva su via inter arbores.
Le amico la non plus poteva vider.

Spero desertava le amico.
Su lacrimas cadeva al solo.
Ille collabeva sur le terra.
Desperantia le cunava al somno.

In sonios ille audiva un susurro:
”Leva te, et entra in le jardin!”
Ille se levava e aperiva le porta.
In le fundo stava un femina, belle e clar.

”Qui es tu?” ille demandava.
”Io es electe a esser tu ver amor,
ma tu non poteva incontrar me
pois que in vice tu trovava ille femina.”

”Tu la deberea habite repudiate
jam ante longe tempore.
Totevia tu la conservava
assi como illa serea le sol femina.”

”Nunc il es troppo tarde.
Io es morte, tu vide mi spirito,
e detra me jace le perfide femina,
illa se torque in agonia al solo
post mangiar fructo venenose.”

Le femina se dissolveva
e un poco plus distante, le amica jaceva.
Ille curreva, tosto era presso illa,
e con despero mirava su facie tormentate.

Ille diceva:
”Mi Amor, que tu non mori!
Io te ama ancora, io pardona toto!”
Illa respondeva:
”Io esseva tanto cruel contra te.
Esque tu vermente me pote pardonar?”
”Si, io te pardona!”
”Veni! Io vole basiar te le ultime vice!”

Rapido ille se inclinava
e la basiava al bucca,
ma illa sputava veneno in su bucca.
Illa rideva, e pois critava con dolor
e postea mutesceva pro sempre.

Ille era tormentate, se torqueva al terra,
luctava e agonisava tote le nocte,
e in le prime luce del aurora
lento le vita le quitava.

Su spirito lassava su corpore,
ascendeva al distante firmamento,
e ibi, baniante in le radios del sol matutin,
ille videva le femina que era su ver amor.
Despero se cambiava a beate felicitate.
Ille ascendeva ancora plus,
e se univa con illa in le celo le plus alte.

Insimul illes viagiava via
a un viage tanto longe
verso le stella distante
del amor immortal.

Aug 17, 2021

Roma futur

 

Romano ego esse.

Latino ego parla, le lingua de Roma.

Al stratas de Roma ego ambula

et demanda como vader

ad Colosseum,

al via subterranee,

al Basilica de Sancte Johannes,

sed illes a pena me comprende.


Obstinatemente illes me demanda

si ego parla le lingua del anglos.

Proque ego parlarea

un idioma barbaric

del distante, frigide nord?


Illes responde in dialecto toscan,

ha Roma oblidate su proprie lingua?

Forum Romanum et Colosseum

esse in ruinas

et al vias volve

claudite carros de aciero

non tirate per equos,

sed per putente fumo.

O tempora, o mores!

 

Aug 15, 2021

Pluvia nocturne

Le pluvia cade tote le nocte
Le guttas batte contra le fenestra
Insomne io jace in lecto
audiente diffuse tonitro in distantia

Le pluvia cade tote le nocte
Aqua lava via le tracias de nostre amor
del stratas ubi nos tante vices promenava
parlante del mysterios del vita

Le pluvia cade tote le nocte
Aqua lava via mi lacrimas
Le memoria del sol del die passate
dole in mi anima

Nostre amor se ha necate
Illo nunquam apprendeva como natar
Deman illo sera sepelite
Io sape que mi dolo es plus grande que le tue


Jul 15, 2021

Le question sin responsa

 

 

Le eterne, harmonic sonos cosmic

echoa inter soles e planetas,

plena le vacuitate inter galaxias

con placide, pacific beltate


Sonoritates transcendental

sin comencio, sin fin,

lento plana inter

locos non specific


Un question es jectate via ex un blau

planeta plenate de anxietate

e pois le responsas seque:

imbibite con disharmonia disviate


Ille que demanda e illes que responde

es surde al elevate sonoritates

e non pote trovar le ver tonalitate

e audir lo que le cosmo canta a illes


Pone al latere le trompetta e le flautas,

claude le oculos e ascolta con patientia

Le silentio non es toto silente,

illo porta teneremente in su gremio

le responsas al quales nostre spirito suspira

 

Jul 14, 2021

Le vita fracassate

 


Io te lassa partir

nam io te ama

Si tu non trova felicitate con me

tu lo trovara presso un altere persona


Lento marcesceva nostre amor

Proque nos lo non poteva nutrir?

Proque le vivificante pluvia non veniva?

Proque era le terra tanto infertile?


Io non es irate, solmente triste

Io pensava que nos insimul senescera,

tenente manos al via del vita,

insimul fruente de infantes e neptos


Le vita es fracassate

e del fragmentos io debe facer alco nove

Illos seca mi digitos quando io los prende

Mi manos succute e rhythmicamente sanguine gutta,

creante anxiose imagines al pavimento


Io ha frigide malgrado le calor

Le corde batte con pena,

comprendente le inutilitate

de sempre facer circular

le mesme sanguine


Esque tu senti le mesme dolor,

o in vice liberation?

Esque io era tu prision,

ubi tu tacente suffreva?


Io parla e tu es silente

Io non sape si tu ascolta,

si tu comprende, como tu reage,

si tu concorda o non concorda


Esque te importa si io vive o mori?

Forsan io jam es morte ante tu oculos?

Es io un capitulo que tu jam finiva

in tu grande libro del mundo peribile?


Tu scribe tu libro

e io scribe mi poemas

Nos usa differente parolas e linguas

Esque nos unquam vermente cognosceva

le un le altere?


Profundemente io respira

e lassa le dolor fluer in basso

del capite al stomacho

Io accepta le dolor

e senti un uncia de alleviation


Io vide tu surridente facie ante me

Pois le surriso dispare

e tu facie deveni frigide e sin expression

Illo deveni un muro impenetrabile


Tu non plus vole que io te tocca

Mi amor non plus pote fluer a te

Illo se arresta, deveni toto immobile,

perde su fortia e lento deperi


Tu vade via, reveni post longe tempore

Io sape ubi tu era, que il ha un altere

Io es consumite, finite, inusabile

Tu non plus me besonia


Io te lassa partir

nam io te ama

Si tu non trova felicitate con me

tu lo trovara presso un altere persona


Anque io debe crear un nove vita

del fragmentos del vita anterior,

con manos succutente, sanguinante

Lacrimas dilue le sanguine al pavimento


Esque unquam io de novo potera amar?

Esque amor non es solmente un preludio

al fuga de dolor e suffrentia?

Un belle overtura a un tragic opera?


***


Io specta le figuretta de Buddha

que tanto longe ha essite al fenestra

Calma e consolation flue verso me

Io ha un amico que nunquam disparera


Duo Bodhisattvas descende verso me,

un femina e un viro

Lor corpores es formate de luce

Le viro se placia a mi dextere latere

e le femina a mi sinistre


Le viro place su mano a mi capite

e le femina a mi corde

Lor fortia radia in me

Illes evelia le lumine intra me

que quasi era extinguite


Io perdeva le amor de un homine,

ma isto non importa, nam amor es un fortia universal

Io lo ha incontrate a tempores e placias inexpectate

A vices io lo ha passate

sin remarcar lo


Amor sin desiro es pur e belle

Illo porta felicitate e benediction

Forsan nos debe suffrer usque le die

quando nos comprendera iste veritate


Io te ama sin desiro

e dunque te pote quitar

Tu es un columba que pote volar a ubi tu vole

Nunquam io te possedeva


Mi manos cicatrisa

Le fragmentos comencia mover se mesme

e crea un mandala toto symmetric

que ha le beltate de un heliantho


Le Bodhisattvas lento ascende

a lor mundo celeste

ma le luce que illes nasceva intra me

continua radiar con le mesme fortia


Io me leva,

me torna

e vide un nove sentiero ante me

Un nove camminata attende

 

Jul 11, 2021

Tempore pro partir


Le vita se disintegra

como un corpore morte

Le membros ancora suffre,

ma le corde ja se arrestava


Quando le amor es extinguite

il non plus ha ulle fortia

que pote unir le homines

le quales le destino ligava


Pallidi le memorias del gaudiose dies

plenate de tenere verbos

Solmente remane silentio

e reguardos avertite


Ma cata fin es anque un comencio

Un nove amor attende in un domo remote

Le tempore pro partir ha venite

Deman toto se transformara 

 

Jul 9, 2021

Al summitate del turre

 


Tu sta al summitate de un stricte turre

que mesura mille metros de altura

Circum le turre se extende un ample plana

A iste plana sta tote le population del mundo,

un dense turba que non fini mesmo al horizonte


Tu senti como omnes te specta

Tu audi milliones, milliardos voces critante,

un distante, murmurante nube de sono

que se propaga al longe del enorme hordas


Tu pensa:

"Illes me celebra, illes me admira"

Tu te inclina verso le balustrada pro audir le parolas

Illes scande sempre plus rhythmicamente,

illes repete un sol parola

que subito extirpa tote le joia

e plena tu mente

con profunde desperation:

”Salta! Salta!”

 

Jun 25, 2021

Le via al urbe

 

Io nunc al fin (Ah!) ha tro-

vate post un die (Oh!) le

via sic que duce ben al

urbe multo pictoresc que

es secundo certes le plus

belle loco in le vaste

regno hemiboreal

 

Jun 10, 2021

Ballo febril in nocte autumnal

 

Ballo febril in nocte autumnal

Blau nude umbras

sub celo oceanic

Tu dansa ferventemente in jalne robas

Iste nocte tu es mi anima gemino


Que nos memora le Dea

sub su velo nebular

Amor periculose 

espaventa via grave recordationes


Detra le rocca scarpate

plumas ex alas cade liberemente

Isto esseva le quinte die

al montania del beltate 

 

Jun 7, 2021

Amar lo amar

 

Amar lo amar

e mangiar mangiar

que gusta Ben,

ma non le alteres,

non es ben,

Senior Soler

vole poter

soler dicer


Jun 5, 2021

Nocturno

Sex delicate aves spiritual
passa le luce del luna metallic
jectante umbras violette

Le dece-secunde nube
es visibile del fenestra del est
Le lustro del jardin
simila melle blanc

Tosto le crude pluvia
cadera como celere gladios
Io mira un molle persica
que pende del arbore
le plus inerte in tote le jardin

Micre verbos
ex le molliate bucca del jardinera
glissa in alto e me attinge
durante que le die
lento dice adeo

 

May 21, 2021

Traino existential

 

 

Io viagia per traino

trans le paisage del existentia

Le horas passa como tenue arbores

Le lacos del somno profunde

frigida le mente e lo porta pace


Celeremente domos passa

Io ha visitate multe domos,

incontrate numerose homines

Certe conversationes

io me recorda post plure annos

ma le majoritate es desde longe oblidate


Trans le fenestra io vide le celo

Con un oculo, le nubes reguarda nostre mundo,

le altere es dirigite in alto


Vidente collinas io formula un proverbio:

”Le pena del ascension del alturas

es gratificate per vistas dante sagacitate”


Io pensa del station final

Esque mi morte membros del familia

me attendera al platteforma

e me guidara a un village idyllic?

Io vide lor facies inter nubes

Le arbores susurra lor verbos

Forsan un nove traino nos attendera

e nos portara a un toto differente pais


Le arbores, domos, lacos e collinas passa

durante que mi digito caressa

le sol cosa constante:

le vitro de fenestra, que como cute invisibile

me protege del forte e frigide ventos