Le foco vernal

Arde, foco, arde!

Que tu arde con flammas fervente

et expelle le frigor

del aspere hiberno moriente,

con rubre linguas vacillante

le quales augura dies insolate

in suavemente susurrante

estive silvas svedese

Hibernal esseres congelate

se assembla in un anello

Lento lor cordes se disgela,

durante que le foco inter illes

jecta su torride colonnas

verso le celo crepuscular,

venante le Luna tacente

con patas inflammate

Le foco vernal

avidemente

frange e nigra

le desiccate brancas

e lassa lor cinere

esser prendite via

de ventos vernal

que canta e susurra

lor adeo al hiberno

Primavera malgrado toto

Le primavera arrivava malgrado toto

Flores rosee coperiva le arbores

pretendente esser in le paradiso

Le aere frigide e le aere calide

ballava inter nubes, arbores e flores

Le amor oblidate

ascendeva del herba

e se sedeva a un petalo 

Folios colorate

Folios colorate

dice: ha arrivate

al fin le primavera

e tosto estate, nos spera

Le primavera disparite

Le hiberno blanc tardava
plus longemente que expectate
io spectava le nive, sentiva le frigor
e postea somnolente claudeva mi oculos

Eveliate io videva un mundo transformate:
calide, verde e florescente
Le concerto del aves ja habeva comenciate

An mi somno durava troppo de noctes?
Forsan septimanas o mesmo menses?
No! Solo un curte tempore, on me dice:
Le anno celava e rejectava le primavera
Ergo le hiberno e le estate se incontrava
e le mano frigide premeva le mano calide

Le tempore resuscitate

Le hiberno finiva
e le anno moriva
Le primavera veniva
e lo resuscitava

Le terra blanc e le celo obscur
dispareva in fluvios
e in vice se revelava
le terra verde e le celo azur

Le sol combure
le mute, frigide dolor
que durante un medie anno
permeava le solo

Ancora un cyclo comencia
in su totalitate simile al passate
ma le detalios son differente

Le gaudio e le lucto
continua su dansa capriciose
a vices con rapide, ardente passos,
e a vices con bracios
passionatemente melancholic
in lente motion super su capites

Le tempore resuscitate
me da signo a sequer lo
io pone questiones
ma illo non responde
ergo io mutesce
e in le mesme momento
rediscoperi le paisages primaveral
plenate de spero

Le ver

Saluta le ver!

Le nive ha cadite

del nude brancas del betulas

Reveni, aves!

Saluta le ver con vostre canto

ora le vita se re-evelia