Le cucurbita

Ardente oculos in nocte
cerca le die que jam ha morite
Le die ha disparite
ma le spero refusa addormir se,
vivificate de van illusiones

Le mucide cucurbita
dispersa ubique
le odores del fugacitate,
evocante le lucto
super toto lo que es perdite

Le suppa de cucurbita
ha essite mangiate
Satiate homines dormi
Solmente le vacue scalia vigila:
illo luce e grimassa
e parla con le mortes 

Mortos vivente

Le mortos son plus numerose
que le viventes
Le terra es plen
de lor tracias
Nos lege lor libros,
inhala lor aer

Le mortos ancora vive
e le viventes tosto morira

Vento

Durante tote tu vita

le respiration plena tu corpore

e quando tu mori

illo lassa le carne

pro unir se

con le vento

que suffla

super campos e silvas

Condemnate

Como on pote delectar se del vita
sempre consciente
de su mortalitate?
Pote un persona condemnate al morte
gauder se del vista de su cella?

Ma forsan le morte
es un nascentia a in un altere mundo?

Le spero me da fortia a continuar viver

Le morto

Un experientia difficile:

vider un homine morte

Immobile como un statua

sin respiration

ancora un persona

ma simultaneemente 

alco radicalmente differente

Materia que cambia 

de carne a humus

un figura temporari

sub transformation

Io la videva un ultime vice

quando io entrava in le camera

pro prender le ultime photographias

un con e un sin flash

pro postea silentemente exir

Le sala de hospital 

era como un sanctuario

Isto era le prime vice

que io videva un morte corpore

io non memora tante detalios

ma plus clarmente le sentimentos:

dignitate, lucto, ma anque pavor

Proque pavor?

Illos coperiva le morto

e lo transportava al morgue

Io retornava al domo

pro jentar

Rosas sur tu tumba

Rosas rubie e blanc

reposa sur tu tumba

- le colores del patria

ma tu es sepelite 

in le solo del nove pais

unite con illo

ergo iste terra

ha devenite anque le mie

A iste loco

io sovente vole revenir

mi domo es situate

in le vicinitate

Tu era proxime a me

durante tu vita

e ancora lo es

post tu morte

Tu vade con me

Un medie anno ha passate desde tu morte

Tu es disparite ma al mesme tempore

sempre con me

Tu vade con me

nos incontra insimul joias e penas

e a vices tu me da bon consilios

Io sovente sonia de te,

que nos parla sin verbos,

io non vide tu facie

ma fortemente senti tu presentia

Al superficie le vita es differente

ma su nucleo es le mesme

proque assi como nos ha vivite insimul

nos continua viver insimul

e le gaudio floresce de novo

Le voce que ha mutescite

Io es calme al superficie

e non pote incontrar 

mi sentimentos justo nunc

si le plorar venirea

illo serea infrenabile

ma isto occurrera un altere vice,

quando le homine con le falce 

ha disparite detra le horizonte

Le telephono non plus sona tanto sovente

Io pensa del voce que ha mutescite

durante que io perspice le cosas que remane

le majoritate va esser jectate via 

ma certe cosas io vole conservar

Le penna es mi amico

Le papiro es mi amico

Illos me adjuta plenar le vacuitate

con le litteras, le parolas

e le lingua que io ama

Le ave del morte

Le ave del morte faceva un visita

al medio del nocte

illo veniva volante sin sono

con becco acute e oculos vacue

pro aveller un vita

calmar le fortiate respiration 

del tormentate corpore

e postea, con un colpo del alas

disparer sin tracia 

A mi granmatre

Tu me manca

e totevia io te memora tan vagemente

Tu deperiva,

lassava sempre minus tracias in le vita

Io reguarda photographias

que te monstra como juvene

Tunc io te non cognosceva

Tu amor era tanto intensive,

nos parlava omne le dies,
sovente io te visitava
post que tu habeva quitate le mundo

e remanite in tu quiete camera

Ha tu disparite eternemente

o continua tu vita

in un mundo invisibile 

plenate de lumine?

Ha tu devenite cinere

o ha tu reganiate

le beltate del juventute,

e del immortalitate?

Le ultime halitos

Illa respira

ma non pote eveliar se plus

Illos dice que solo resta

horas o dies ante...

Io senti timor de esser ibi

quando illa cessa respirar

pro de facto vider le morte

tanto proxime

Io trova consolation 

in su placide facie

et exi del camera sapente 

que forsan io la videva vivente

le ultime vice

Cecate

Io levava mi reguardo al celo

pro esser cecate del sol

un foramine esseva ardite in mi vista

trans le qual io vide le morte

Amor e Morte

Amor e Morte
se incontrava a un ponte
le ambes voleva passar al altere latere
"Qui primemente va ir?" demandava Amor
"Tu!" respondeva Morte

Assi primemente Amor passava
e postea sequeva Morte
Presso le bordo del fluvio stava un femina
e reguardava le ponte
Su lacrimas cadeva al aqua