Forsan tacer es melior
que dicer triste cosas,
claudente su bucca
assi que illo deveni tanto sic
que le labios coalesce,
celante su dolo
sub vestimentos clar,
camminante tote le die
con un hospite constante
in su corde:
le nocte
Forsan tacer es melior
que dicer le veritate insuffribile,
fictivemente vivente in le illusion,
ridente como sempre
quando le anima plora,
errante del die al die
sin dicer un parola,
e repulsante le pensatas
con ruito commercial
