Audi le verdura! Le vento susurra in un lingua incognite In le jardin il ha mysterios imperceptibile e le insectos sape cosas del qual homines sape nihil
Le jardin es le plus belle in un calme die estive quando tote febrilitate ha fluite via con le rivo
Pensativemente tu cammina presso un paletta multicolor de flores auguste, seren Disparite es tu passato Disparite lo que venira Solo existe le passos, un al vice, le veloce melismas del aves, le musica de luce del sol e del nubes, tu halitos que se misce con tepide sufflos de aer perfumate del vegetation
Le jardin te ascolta Illo vole saper si tu devenira un parte de illo o si anxietate te duce via
Io jam es hic in le terra fecunde Io specta con le flores, audi con cata folio Inter le secretos del jardin io ha mi domicilio e in mi spirito le eterne estate canta
Como tu nos vide, in qual modo tu specta al vita e al terra? An tu vide tote le nuances del colores o solmente contrastos, in nigre e blanc?
Le arbores jacente non lamenta malgrado su basse position e incapabilitate de levar se Illos crea buttones in primavera, lassa le folios verdear in estate e los perde in autumno ante le reposo hibernal
Le arbores jacente parla con te e reflecte tu stato de mente Forsan tu senti compassion, curiositate o indifferentia
Que causava iste arbores a crescer al longe del terra e non aspirar verso le altura? An homines o le vento los fortiava in basso o illos mesme lo voleva?
Ma le arbores jacente non lamenta Illos solmente parla con su brancas e folios e cata homine qui los ascolta audi alique unic
