Aug 4, 2014
Aug 1, 2014
Hayat Jivana
Conto
In le matino, quando io vadeva al porto, io videva que un nove nave habeva arrivate.
Io deveniva curiose e hastivemente lo approchava. Illo era un veliero con tres mastes.
Al corpore del nave on poteva leger su nomine, scribite con belle, ornamentate litteras: "Hayat Jivana".
Io voleva saper qual era su mission e dunque decideva demandar alcuno
del equipage re isto.
Le planca jam era extendite e duo homines era in le processo de disbarcar.
Le prime era un svelte marinero con un reguardo absente. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva inattentivemente, "io me solo inrolava a iste nave pro poter viagiar a multe citates. Io cerca mi ver amor. Io ancora non la ha trovate, ma io sape que illa existe alicubi in le mundo."
Proque io non recipeva le responsa a mi question, io me adressava al altere viro, un bon vestite gentilhomine con un coffro grande:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape. Io solo loca un cabina al nave. Io es un viagiator de commercio. Io gania ben per comprar e vender merces."
Proque io non recipeva le responsa a mi question, io entrava al nave pro poter poner mi question a un altere membro del equipage.
A un micre scabello al ponte sedeva un altere marinero, con un aspecto triste e fatigate.
Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con resignation, "io labora hic proque io es fortiate a facer isto. Io ha un marita e quatro infantes a sustener. Ma io solo pote incontrar les un vice per anno. Tunc io les da moneta, assi que illes pote viver un anno plus. Io non ha tempore pro facer lo que io vole. Io es un pictor talentose, ma tote le die io debe altiar le velas, bassar le velas, seder in le posto de observation e nettar le ponte. Le vita es laboriose e discontentante."
Io notava que le viro voleva continuar de planger se, ma io non voleva audir plus, dunque io me exculpava e hastivemente continuava vader.
Al rota del timon sedeva le timonero, un senior seriose, reposante sur un scabello. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con voce sic, "io solo labora hic e face mi deber. Io non pone questiones innecessari. Lo que le capitano me dice facer, isto io face. Si ille me ordina girar al west, io gira al west, si ille me ordina girar al est, io gira al est."
"Io volerea parlar con le capitano. An ille es accessibile?"
"Le ultime vice io le videva in le cambusa."
"Pote io ir ibi pro cercar le?"
"Si, naturalmente. Io vide que tu es un homine sincer."
Io descendeva sub le ponte e tosto trovava le cambusa. Mi naso deveniva mi guida. Illo se orientava verso le deliciose fragrantias de species.
Io entrava in le cambusa e tosto videva le cocinero, con un panno blanc nodate a su capite. Io le salutava e de novo poneva mi question:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva vividemente, "ma nonobstante isto, io es
multo contente de mi labor. In cata porto io trova nove plattos gustose e dulcissime species. Il ha tante phantastic mangiar in le mundo e io ha le privilegio de sempre discoperir nove receptas.
Le vita es plenate de placer e delecto!"
"Io cerca le capitano. Es ille ibi?"
"Ille justo vadeva a su cabina. Illo es situate al ponte, verso le poppa."
Io ascendeva al ponte e comenciava vader verso le poppa. Tunc io videva un homine barbate qui spectava le celo trans binoculos.
"On non pote vider stellas in le medietate del die, nonne?", io diceva stupefacite.
"No, no, io specta le aves del mar.", ille respondeva a voce tense. "Cata die io los conta, cata specie, e scribe le resultatos in mi libro. Quando io retornara
io reportara le resultatos al Societate Ornithologic."
"Sape tu qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Qual question peculiar. Io solo loca un cabina hic. Le itinere del nave es ideal pro mi observationes."
"Ma si tu cognosce le route, tu debe anque cognoscer le mission!"
Le homine me reguardava perplexemente:
"Qual mission? Isto ya es un nave de passageros. Cata uno ha su proprie affaires. Io propone que tu demanda le capitano re isto."
Ille se hastivemente tornava via pro continuar su observationes.
Io continuava vader al cabina del capitano e quando io lo attingeva, io colpava al porta.
"Entra!" un voce diceva del interior.
Io entrava e videva le capitano, un viro robuste con oculos amicabile. Io diceva:
"Excusa me, si io vos disturba. Io videva vostre belle nave e deveniva curiose
de su mission. Io es certe que un nave tanto impressionante ha un mission nobile."
"Le rege Abala nos ha inviate pro viagiar trans le mundo e colliger cognoscentia. Cata anno nos retorna a nostre pais e conta a ille toto lo que nos ha vidite e apprendite."
"Io demandava plure viros de tu equipage re vostre mission, ma nemo lo sapeva."
"Illes son tanto occupate con su deberes quotidian, que illes ha oblidate del scopo general del viage. Ma io memora toto e io scribe toto lo que io ha apprendite in mi grande libro."
"Qual mission meraviliose! Pote io viagiar con vos? Nihil me retene in iste citate."
"Vermente? Io volerea que tu me contarea de tu citate. Io notara lo que tu dicera in mi libro."
Io le contava toto lo que io sapeva del historia del citate e del mores del populo.
Quando io post un longe tempore habeva finite, ille diceva:
"Isto es un urbe fascinante! Io vole remaner ibi durante duo septimanas e apprender plus. Quando nos levara le ancora, tu es benvenite a partir con nos, si tu vole."
Hayat Jivana remaneva durante duo septimanas. Postea io lo accompaniava a su viage continuate. Io debeva laborar durmente como marinero e post un tempore perdeva mi enthusiasmo. Le mal de pais tosto cresceva intra me.
Post alcun annos io ora ha retornate al citate de mi matre e lo apprecia in un modo que io nunquam ha experientiate antea. Io ha transversate multe tribulationes ma anque visitate multe citates lontan, ubi io ha apprendite multe sage cosas.
In le matino, quando io vadeva al porto, io videva que un nove nave habeva arrivate.
Io deveniva curiose e hastivemente lo approchava. Illo era un veliero con tres mastes.
Al corpore del nave on poteva leger su nomine, scribite con belle, ornamentate litteras: "Hayat Jivana".
Io voleva saper qual era su mission e dunque decideva demandar alcuno
del equipage re isto.
Le planca jam era extendite e duo homines era in le processo de disbarcar.
Le prime era un svelte marinero con un reguardo absente. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva inattentivemente, "io me solo inrolava a iste nave pro poter viagiar a multe citates. Io cerca mi ver amor. Io ancora non la ha trovate, ma io sape que illa existe alicubi in le mundo."
Proque io non recipeva le responsa a mi question, io me adressava al altere viro, un bon vestite gentilhomine con un coffro grande:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape. Io solo loca un cabina al nave. Io es un viagiator de commercio. Io gania ben per comprar e vender merces."
Proque io non recipeva le responsa a mi question, io entrava al nave pro poter poner mi question a un altere membro del equipage.
A un micre scabello al ponte sedeva un altere marinero, con un aspecto triste e fatigate.
Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con resignation, "io labora hic proque io es fortiate a facer isto. Io ha un marita e quatro infantes a sustener. Ma io solo pote incontrar les un vice per anno. Tunc io les da moneta, assi que illes pote viver un anno plus. Io non ha tempore pro facer lo que io vole. Io es un pictor talentose, ma tote le die io debe altiar le velas, bassar le velas, seder in le posto de observation e nettar le ponte. Le vita es laboriose e discontentante."
Io notava que le viro voleva continuar de planger se, ma io non voleva audir plus, dunque io me exculpava e hastivemente continuava vader.
Al rota del timon sedeva le timonero, un senior seriose, reposante sur un scabello. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con voce sic, "io solo labora hic e face mi deber. Io non pone questiones innecessari. Lo que le capitano me dice facer, isto io face. Si ille me ordina girar al west, io gira al west, si ille me ordina girar al est, io gira al est."
"Io volerea parlar con le capitano. An ille es accessibile?"
"Le ultime vice io le videva in le cambusa."
"Pote io ir ibi pro cercar le?"
"Si, naturalmente. Io vide que tu es un homine sincer."
Io descendeva sub le ponte e tosto trovava le cambusa. Mi naso deveniva mi guida. Illo se orientava verso le deliciose fragrantias de species.
Io entrava in le cambusa e tosto videva le cocinero, con un panno blanc nodate a su capite. Io le salutava e de novo poneva mi question:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva vividemente, "ma nonobstante isto, io es
multo contente de mi labor. In cata porto io trova nove plattos gustose e dulcissime species. Il ha tante phantastic mangiar in le mundo e io ha le privilegio de sempre discoperir nove receptas.
Le vita es plenate de placer e delecto!"
"Io cerca le capitano. Es ille ibi?"
"Ille justo vadeva a su cabina. Illo es situate al ponte, verso le poppa."
Io ascendeva al ponte e comenciava vader verso le poppa. Tunc io videva un homine barbate qui spectava le celo trans binoculos.
"On non pote vider stellas in le medietate del die, nonne?", io diceva stupefacite.
"No, no, io specta le aves del mar.", ille respondeva a voce tense. "Cata die io los conta, cata specie, e scribe le resultatos in mi libro. Quando io retornara
io reportara le resultatos al Societate Ornithologic."
"Sape tu qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Qual question peculiar. Io solo loca un cabina hic. Le itinere del nave es ideal pro mi observationes."
"Ma si tu cognosce le route, tu debe anque cognoscer le mission!"
Le homine me reguardava perplexemente:
"Qual mission? Isto ya es un nave de passageros. Cata uno ha su proprie affaires. Io propone que tu demanda le capitano re isto."
Ille se hastivemente tornava via pro continuar su observationes.
Io continuava vader al cabina del capitano e quando io lo attingeva, io colpava al porta.
"Entra!" un voce diceva del interior.
Io entrava e videva le capitano, un viro robuste con oculos amicabile. Io diceva:
"Excusa me, si io vos disturba. Io videva vostre belle nave e deveniva curiose
de su mission. Io es certe que un nave tanto impressionante ha un mission nobile."
"Le rege Abala nos ha inviate pro viagiar trans le mundo e colliger cognoscentia. Cata anno nos retorna a nostre pais e conta a ille toto lo que nos ha vidite e apprendite."
"Io demandava plure viros de tu equipage re vostre mission, ma nemo lo sapeva."
"Illes son tanto occupate con su deberes quotidian, que illes ha oblidate del scopo general del viage. Ma io memora toto e io scribe toto lo que io ha apprendite in mi grande libro."
"Qual mission meraviliose! Pote io viagiar con vos? Nihil me retene in iste citate."
"Vermente? Io volerea que tu me contarea de tu citate. Io notara lo que tu dicera in mi libro."
Io le contava toto lo que io sapeva del historia del citate e del mores del populo.
Quando io post un longe tempore habeva finite, ille diceva:
"Isto es un urbe fascinante! Io vole remaner ibi durante duo septimanas e apprender plus. Quando nos levara le ancora, tu es benvenite a partir con nos, si tu vole."
Hayat Jivana remaneva durante duo septimanas. Postea io lo accompaniava a su viage continuate. Io debeva laborar durmente como marinero e post un tempore perdeva mi enthusiasmo. Le mal de pais tosto cresceva intra me.
Post alcun annos io ora ha retornate al citate de mi matre e lo apprecia in un modo que io nunquam ha experientiate antea. Io ha transversate multe tribulationes ma anque visitate multe citates lontan, ubi io ha apprendite multe sage cosas.
Jul 11, 2014
Melodia immortal
Ubi fini le verbos, comencia le tonos
Le musica nos pone in contacto
con un plus alte realitate
Le amor pur
es
un melodia immortal
que lentemente caressa nostre animas
con molle undas de color irisate
Post audir iste sonoritates
io non plus senti
odio o pavor
ma in vice nata
in le oceano beate
Spectation al interior
Quando
le oculos del corpore se claude
le oculos del anima se aperi
Le
spectation externe es revertite al interior
An
es possibile
que le mundo interior
es plus vaste que le mundo exterior?
Plenate de pace, io vole ci camminar,
le matino ancora es distante
Paisages de crepusculo
L'umbras
occulta
paisages de
crepusculo
al collina le
domo
cale
pallidemente
in le
ultime radios solar
Le obscuritate del universo
Nostre umbras
crescente
cade al
Luna
lo exhauri
lentemente
et inexorabilemente
e lo
livra
al
obscuritate del universo
Illos se
multiplica
e
terrifica le un le altere
se
glissa in le hora de lupo
(illos non vole ser detectate)
Tosto
le umbras pallidira
e le Luna reganiara
su
lustro e symmetria
e le
sentieros del post-crepusculo
rehabera su marcharibilitate
Illes qui sonia se eveliara
e le vigilatores se addormettira
Omnes ha su proprie tempore
e
le realitates vicin
non sempre se incontra
Le Luna es
un orbe
que se
imagina ser un disco
assi
como nos son sculptores
qui
se imagina esser picturas
Sed quando le voces del ante-alba susurra
nos exi del muro,
prende le cultello del sculptor
e comencia cisellar le obscuritate del universo
assi que su lucente, rotunde orlos
converge in un capite que ha essite modellate
de multe generationes
e del qual le plen relievo physiognomic
solmente apparera
quando tote le lumine del Luna, Sol e del stellas
finalmente se unira
Jul 9, 2014
Observationes de un cavallo obscur
Stellas distante
son interessante
ma nunc le vicina
es in su cocina
Vento
Durante tote tu vita
le
respiration plena tu corpore
e
quando tu mori
illo lassa
le carne
pro
unir se
con le
vento
que
suffla
super
campos e silvas
Le tempore del umbras
In le
tempore del umbras
io te da
mi basio lunar
le qual
revivifica
le memorias del
iris
Omnes ancora
coperi
su facies con
mascas ornamentate
ma quando
nemo vide
nos
monstra le un al altere
nostre
physiognomias
Quando le
undas veniva
le stratas
deveniva canales
le domos
deveniva isolate
e le
homines
disconnecte e pavorose
Ma io ha
continuate
a
toccar mi mandolina
nam io audi le tonos de cordas lontan
durante
le seren crepusculo
Le
basio lunar tinta tu labios
in le color del planeta Marte
nostre removite mascas se rumpe
e le
melodia tremulante
echoa inter le canales
Subscribe to:
Posts (Atom)