Tinnitus

Io contava le halitos

pro poter indurar

Subito le critos cessava

Io ascoltava

le tinnitus

Refugio interior

Illes pote continuar batter me

ma io non plus senti dolor,

solo dolo e tristessa,

quando le ira finalmente es extinguite

Non existe justitia

in iste valle obscur

e ultra le montes

il solo ha le solitate del vacuitate

Io vade al interior

-a intra le crusta del dolo

nam ibi attende le pace del Buddha

Le kaleidoscopio

Symmetria divin 
Beltate constante
in cambiamento perpetue
Ex le centro immobile
flue nove mundos
Le colores se reflecte, le un in le altere
Flores cosmic dispersa su semines
Signos e symbolos
conflue et efflue
Le mandala vivente
cresce et expande
Le totalitate es balancia e harmonia
ma su partes dansa
in un chaos creative

Mi spirito es transformate
a un kaleidoscopio
Lo parve se uni con lo grande
Le partes del totalitate
se reflecte, le un in le altere
e io es prendite via
a un extasis pacific
e un pace extatic

Lumine artificial

Le lampa apud le fenestra cessava lucer

ma durante le die nemo nota isto

In le nocte le camera es vacue

Le ampulla se ha findite

e pote cader al solo

como clasmas acute

Proque io ancora porta berillos antisolar?

Forsan io non vole vider toto

Le lampas son e un pena e un benediction

Fallimento

Io cercava amor

ma trovava passion

Io cercava ricchessa

ma trovava moneta

Io cercava significantia

ma trovava contento

Io cercava fama

ma creava rumor

Io cercava pace

ma trovava monotonia

Le senioras Pac e Palac

Le senioras Pac e Palac laborava insimul in le mesme firma. 

Ma post alcun annos le firma faceva bancarupta e le senioras 

deveniva inempleate. Sin saper isto, ambes lassava su patria 

Vrauland e se translocava a Thouland. Hic ambes trovava nove labores.

Un differentia interessante inter le duo paises era que in Vrauland on 

non diceva 'tu' o 'vos' ad altere personas, ma 'senior' o 'seniora'.

On solmente diceva 'tu' al familia e a proxime amicos. In Thouland 

on diceva 'tu' a omnes.

Un die seniora Palac per hasardo incontrava seniora Pac in un grande strata 

in le capital de Thouland.

Palac: Seniora Pac! Es vermente seniora?

Pac: Seniora Palac! Qual meravilia!

Palac: Quante tempore seniora vive hic?

Pac: Tres annos. E seniora?

Palac: Anque tres annos. Io labora in un libreria, como in Vrauland. Seniora anque ha trovate labor?

Pac: Si, in un bibliotheca. Libros como libros, ha ha.

Palac: Io vive in iste urbe con mi filio que ha septe annos. Ha seniora alcun filios?

Pac: No, ma io ha trovate un viro hic. Nos va maritar nos le proxime estate.

Palac: Seniora ha ver fortuna. Io non ha succedite trovar un nove viro post mi divorcia.

Pac: Io regretta isto. Ma io es secur que tu va trovar un viro tosto. Tu es multo sympathic.

Palac: Tu dice 'tu' a me?! Io non lo vole! Nos debe conservar nostre cultura vraulandese.

Pac: Proque? Hic in Thouland on dice 'tu'. Isto es plus facile e practic.

Palac: Al thoulandeses io dice 'tu'. Ma isto es un altere cultura. In le lingua thoulandese dicer 'tu' non es rude. In vraulandese illo lo es.

Pac: Io non vide le differentia. Si io dice alco rude, isto depende del contento, del message, non del forma grammatic.

Palac: Il es multo plus facile insultar alcuno si on dice 'tu'. Io lo ha experientiate multe vices.

Pac: Vermente? In Vrauland io mesme ha audite un homine dicer a me: "Que seniora vade al diabolo!".

Palac: Isto es plus difficile a dicer que le plus curte "Vade al diabolo!"

Pac: De facto toto es plus difficile a dicer. 'Seniora' ha tres syllabas, 'tu' ha solo un.

Palac: A me dicer 'senior' o 'seniora' presenta nulle difficultates. Isto es un modo de monstrar respecto al altere persona.

Pac: Ma isto anque crea distantia inter personas. Respecto e distantia.

Palac: Nos ha habite iste maniera de titular in Vrauland al minus un millennio. Proque cambiar isto nunc?

Pac: On debe progressar. Nos vive in le mundo moderne. Nos ha lassate le epocha feudal.

Palac: Dicer senior e seniora es un signo de politessa e cultivation. Io non va degradar mi manieras.

Pac: Io ha multe amicos vraulandese hic in Thouland. Nos omnes dice 'tu' le un al altere.

Palac: In Vrauland on ancora dice 'senior' e 'seniora' a altere homines, que non son proxime amicos.

Pac: Isto non es Vrauland. E io comprende que tu non vole esser mi amico.

Palac: Io lo vole. Ma seniora debe dar me tempore. Dicer 'tu' es un grande passo pro me.

Pac: Tu principios complica tu vita. Proque non prender le via plus facile?

Palac: Mi principios son importante pro me. Illos me adjuta conservar mi identitate.

Pac: Io comprende. Alora io dicera 'seniora'.

Palac: Multo ben! Vole tu mi numero de telephono?

Pac: Io es pressate. Io debe ir al traino. Nos nos incontrara alicubi. Le mundo es parve...

Palac: Io comprende. Adeo seniora!

Pac: Adeo seniora! 

Le promenada del digitos

Primo vade le pollice

post ille seque le indice

ma le digito medie

deman e hodie

essaya cessar un bombice

Le digito anular

debeva annullar

e su explication

pareva ser un fiction:

"Le digito auricular

io va expedicular

solo duo digitos tunc

promenar se pote nunc"

Alcunos e alteres

Alcunos vole accender un foco

e alteres extinguer lo

Alcunos vole submerger se

e alteres vole volar

Alcunos vole camminar

e alteres confinar se

ma io vole nihil,

io solmente aspecta le mundo

e lassa lo sonar

su cantos chaotic

Pelle dur

Alcunos disveloppa un pelle dur

pro proteger su interior fragile

ma alteres face le opposito

Le opposito de un dialecto

Interlingua es le opposito de un dialecto. 
In le dialecto il ha parolas regional con un 
limitate divulgation e un pronunciation que 
pote esser difficile a comprender foras del 
region ubi illo es parlate, lo que pote facer 
mesmo parolas cognoscite difficile a comprender. 
In vice, Interlingua usa le plus divulgate parolas e 
un pronunciation distincte e facile a comprender. 
Post apprender Interlingua, le linguas romanic 
ha comenciate dar me le impression de esser 
dialectos de Interlingua. 

Mi discurso al 20me conferentia international de Interlingua

Autospection

Le speculo

es intacte

ma io es

rumpite

Augusto

Veni augusto
aves deveni silent'
fructos matura

Hayat Jivana

Conto

In le matino, quando io vadeva al porto, io videva que un nove nave habeva arrivate. 
Io deveniva curiose e hastivemente lo approchava. Illo era un veliero con tres mastes.
Al corpore del nave on poteva leger su nomine, scribite con belle, ornamentate litteras: "Hayat Jivana".
Io voleva saper qual era su mission e dunque decideva demandar alcuno 
del equipage re isto.
Le planca jam era extendite e duo homines era in le processo de disbarcar. 
Le prime era un svelte marinero con un reguardo absente. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva inattentivemente, "io me solo inrolava a iste nave pro poter viagiar a multe citates. Io cerca mi ver amor. Io ancora non la ha trovate, ma io sape que illa existe alicubi in le mundo."
Proque io non recipeva le responsa a mi question, io me adressava al altere viro, un bon vestite gentilhomine con un coffro grande:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape. Io solo loca un cabina al nave. Io es un viagiator de commercio. Io gania ben per comprar e vender merces."

Proque io non recipeva le responsa a mi question, io entrava al nave pro poter poner mi question a un altere membro del equipage.
A un micre scabello al ponte sedeva un altere marinero, con un aspecto triste e fatigate. 
Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con resignation, "io labora hic proque io es fortiate a facer isto. Io ha un marita e quatro infantes a sustener. Ma io solo pote incontrar les un vice per anno. Tunc io les da moneta, assi que illes pote viver un anno plus. Io non ha tempore pro facer lo que io vole. Io es un pictor talentose, ma tote le die io debe altiar le velas, bassar le velas, seder in le posto de observation e nettar le ponte. Le vita es laboriose e discontentante."
Io notava que le viro voleva continuar de planger se, ma io non voleva audir plus, dunque io me exculpava e hastivemente continuava vader.

Al rota del timon sedeva le timonero, un senior seriose, reposante sur un scabello. Io le demandava:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva con voce sic, "io solo labora hic e face mi deber. Io non pone questiones innecessari. Lo que le capitano me dice facer, isto io face. Si ille me ordina girar al west, io gira al west, si ille me ordina girar al est, io gira al est."
"Io volerea parlar con le capitano. An ille es accessibile?"
"Le ultime vice io le videva in le cambusa."
"Pote io ir ibi pro cercar le?"
"Si, naturalmente. Io vide que tu es un homine sincer."

Io descendeva sub le ponte e tosto trovava le cambusa. Mi naso deveniva mi guida. Illo se orientava verso le deliciose fragrantias de species. 
Io entrava in le cambusa e tosto videva le cocinero, con un panno blanc nodate a su capite. Io le salutava e de novo poneva mi question:
"Qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Io non sape", ille respondeva vividemente, "ma nonobstante isto, io es
multo contente de mi labor. In cata porto io trova nove plattos gustose e dulcissime species. Il ha tante phantastic mangiar in le mundo e io ha le privilegio de sempre discoperir nove receptas.
Le vita es plenate de placer e delecto!"
"Io cerca le capitano. Es ille ibi?"
"Ille justo vadeva a su cabina. Illo es situate al ponte, verso le poppa."
 
Io ascendeva al ponte e comenciava vader verso le poppa. Tunc io videva un homine barbate qui spectava le celo trans binoculos.
"On non pote vider stellas in le medietate del die, nonne?", io diceva stupefacite.
"No, no, io specta le aves del mar.", ille respondeva a voce tense. "Cata die io los conta, cata specie, e scribe le resultatos in mi libro. Quando io retornara
io reportara le resultatos al Societate Ornithologic."
"Sape tu qual es le mission de Hayat Jivana?"
"Qual question peculiar. Io solo loca un cabina hic. Le itinere del nave es ideal pro mi observationes."
"Ma si tu cognosce le route, tu debe anque cognoscer le mission!"
Le homine me reguardava perplexemente:
"Qual mission? Isto ya es un nave de passageros. Cata uno ha su proprie affaires. Io propone que tu demanda le capitano re isto."
Ille se hastivemente tornava via pro continuar su observationes.

Io continuava vader al cabina del capitano e quando io lo attingeva, io colpava al porta.
"Entra!" un voce diceva del interior.
Io entrava e videva le capitano, un viro robuste con oculos amicabile. Io diceva:
"Excusa me, si io vos disturba. Io videva vostre belle nave e deveniva curiose 
de su mission. Io es certe que un nave tanto impressionante ha un mission nobile."
"Le rege Abala nos ha inviate pro viagiar trans le mundo e colliger cognoscentia. Cata anno nos retorna a nostre pais e conta a ille toto lo que nos ha vidite e apprendite."
"Io demandava plure viros de tu equipage re vostre mission, ma nemo lo sapeva."
"Illes son tanto occupate con su deberes quotidian, que illes ha oblidate del scopo general del viage. Ma io memora toto e io scribe toto lo que io ha apprendite in mi grande libro."
"Qual mission meraviliose! Pote io viagiar con vos? Nihil me retene in iste citate."
"Vermente? Io volerea que tu me contarea de tu citate. Io notara lo que tu dicera in mi libro."

Io le contava toto lo que io sapeva del historia del citate e del mores del populo.
Quando io post un longe tempore habeva finite, ille diceva:
"Isto es un urbe fascinante! Io vole remaner ibi durante duo septimanas e apprender plus. Quando nos levara le ancora, tu es benvenite a partir con nos, si tu vole."
Hayat Jivana remaneva durante duo septimanas. Postea io lo accompaniava a su viage continuate. Io debeva laborar durmente como marinero e post un tempore perdeva mi enthusiasmo. Le mal de pais tosto cresceva intra me. 
Post alcun annos io ora ha retornate al citate de mi matre e lo apprecia in un modo que io nunquam ha experientiate antea. Io ha transversate multe tribulationes ma anque visitate multe citates lontan, ubi io ha apprendite multe sage cosas.